Chapter 100
Aether's POV
Tiningnan ko isa-isa ang mga kasama ko at bakas din sa mga mukha nila ang labis na pagtatakha dahil sa wala ngang current kami na naramdaman. Tiningnan din nila ako nang buong pagtatakha na tila ba nasa akin ang sagot sa kung bakit ganito ang nangyari. Nagkibit balikat lang naman ako sa kanila para sabihin na wala rin akong idea sa kung bakit ganito.
Hindi ko alam kung dapat ba namin na ipagpasalamat ang ganito. Pasalamat kami na walang current na tumangay sa amin dahil kung mayroon man ay hindi ko alam kung maisasalba pa ba namin ang sasakyan na 'to. Pero ang problema ngayon ay palaisipan na sa amin kung ano ang mayroon sa loob--bukod sa tubig. Habang pinapanood namin ang pagbukas nu'n ay para kaming nakaabang sa paglabas ng multo sa isang horror movie na pinap
