Shades OFF Red

Hindi na nag-abala pang mag-suot ng anuman si Carmine, iniwan niya ang lanta ngunit gising na katawan ni Crimson sa pinag-saluhan nilang kama para buksan ang ref. "You thirsty?" Hawak ang isang boteng tubig, hubo't hubad siyang nag-lakad pabalik kay Crimson at tumabi dito. Nanatiling nakapikit si Crimson, pero gising base sa paraan ng pag-hinga nito. "I've squeezed you dry." Carmine commented before drinking water from the bottle, makalat, hinayaang tumapon ang ibang patak sa dibdib niya hanggang sa tiyan. "Drink." Muli ay pinuno niya ng tubig ang sariling bibig, bago pwersahang pinainom si Crimson mula sa kanyang mga labi. "Hmp." Napabangon si Crimson at umubo ng bahagya, nasamid sa tubig na halos lumabas sa ilong niya. Itinulak siya nito. "s**t, you're going to kill me." Mariin nitong reklamo, ngayon ay hindi na maipagkakailang gising na gising. Hindi tumanggi si Carmine, imbes ay walang anu-ano niyang itinapon ang boteng may kaunti pang laman. Walang pakialam kung may gamit na matatapunan ng tubig. Agad niyang dinakma ang hubad na dibdib na basa ng pinaghalong pawis at tubig na ipinainom niya dito kanina. Itinulak ni Carmine si Crimson at agad itong napahigang muli sa kamang basa parin mula sa katas na lumabas mula sa kanilang dalawa. "Papatayin lang kita..." Sadyang binitin ni Carmine ang mga salita, pinadausdos ang kanang kamay niya pababa sa sensitibo paring sentro ng kaniig. "...kapag nag-paangkin ka sa iba." Kasabay ng pagtatapos niya ng mga salita ay ang mariing pagpiga sa tinggil na nagpanginig kay Crimson. Malakas itong umungol. "I-I'm still.. sensitive.. Agh-" Patunay sa sinabi nito ay ang matinding panginginig ng mga binti, senyales na nilabasan nanaman ito. Imbes na tumigil, sinabayan pa ito ni Carmine—tila gustong parusahan. Ipinagsiksikan niya ang dalawang daliri sa loob ni Crimson at walang habas na kinapa ang kailaliman nito, tila may hinahanap. Nang maramdaman ng dulo ng kanyang mga daliri ang pakay, agad niya itong pinaglaruan. Kasabay ng pagkalabit ng hinlalaki sa tinggil ay ang malikot na paglalaro ng mga daliri niya sa namamagang G-spot. "S-Stop! Ayaw ko na—" Halos umagos ang luha ni Crimson, lumalakas ang kanyang mga sigaw dahil sa tumitinding sensasyon. Mabilis tinakpan ni Carmine ang bibig niya gamit ang palad nito. Diretso ang tingin ni Carmine habang pinapanood ang mukha Crimson, kita ang paghahalo ng hirap at sarap mula sa ekspertong daliring nagpapasasa sa kanyang katawan. Walang nagawa si Crimson kundi mariing kumapit sa tattooang kamay na nakatakip sa kanyang bibig. Tuluyan siyang napaiyak nang maramdaman ang muling pagputok ng sarap. Tila ihi sa sobrang dami—kumalat sa kanyang singit, sa braso ni Carmine, at sa kawawang kama. Kanina, pinilit niyang manatiling gising kahit pakiramdam niya'y sapilitang piniga ang lahat ng lakas mula sa kanyang katawan. Pero ngayon, hindi na niya mapigilan ang pagpikit ng kanyang mga mata. Bago tuluyang mawalan ng ulirat, isang halik ang dumampi sa kanyang pawisang noo. "I love you, you're mine." Sa sobrang pagod, hindi na siya nakasagot. - - Nakakapasong init ng sikat ng araw ang gumising kay Crimson. Tulad ng kung paano siya natulog, nagising siyang hubad pa rin—pero ngayon, may nakabalot nang kumot sa kanya. Pinunasan niya ang pawis sa kanyang noo bago inabot ang tubig sa bedside table. Gumagana naman ang air-conditioning, pero hindi pa malamig ang kwarto—halatang kakabukas lang. Malamang, kakaalis lang ni Carmine. Ayaw nito ng malamig. 11:00 AM, sabi ng orasan. Buti na lang at Sabado, pasalamat ni Crimson. Kung hindi, mahihirapan siyang magpaliwanag sa mga co-teacher niya. Kahit nakahubad at tubig lang ang laman ng tiyan, sinimulan na niyang iligpit ang kalat mula kagabi. Mahapdi ang pagitan ng kanyang mga hita, at napakalagkit niya. Hindi maipagkakailang totoo nga ang mga nangyari—hindi lang isa sa napakarami niyang masasamang panaginip. Bumuntong-hininga si Crimson. Isinantabi muna ang kung anu-anong naiisip at iika-ikang itinuloy ang pag-aayos. Matapos mapalitan ang sapin ng kama, huli niyang isinilid sa washing machine ang lahat ng beddings na nadamay sa gabing nagdaan. Habang umaandar ito, sinabayan na rin niya ng ligo. Mabubura ang bahid sa kama, pero hindi sa katawan niya. Gayunpaman, madiin niyang sinabon ang balat. Hindi naalis ng sabon ang mga markang iniwan ni Carmine sa kanya, pero kahit paano, nawala ang lagkit ng laway at kung anu-ano pang bumasa sa kanya kagabi. Nakahubad at tumutulo pa ang tubig mula sa kanyang buhok nang maglakad siya papunta sa closet upang kumuha ng pamunas at pambihis. Madali niyang tinuyo ang katawan nang maramdaman ang malamig na hangin mula sa AC. Habang nagpupunas ng buhok, inilibot niya ang paningin sa kanyang studio-type condo. Hindi ito kalakihan, pero higit pa sa sapat para sa isang single na katulad niya. Talagang sumisikip lang kapag dumadating si Carmine, dala ang mga gamit nitong pang-tattoo o music instruments. Napapikit siya. Agad na pinukpok ni Crimson ang sariling ulo gamit ang dalawang kamay. "Nope." Bulong niya sa sarili. Dinampot niya ang MacBook at pumwesto sa maliit niyang dining table, na minsan ay nagsisilbing opisina kapag puno ang desk niya—tulad ngayon. Kanya ang Sabado at Linggo. Hindi niya iniisip ang trabaho o anumang alalahanin. Dalawang araw kada linggo, sinusubukan niyang ilaan sa pagsusulat—ang first love niya. Bilang isang science teacher sa isang private elementary school sa loob ng halos walong taon, may disenteng sweldo siya. Walang asawa't anak, sapat na ang kinikita niya para sa sarili. Pero sa pagbebenta ng kanyang mga akda online siya tunay na kumikita. Mayroon siyang account sa isang website kung saan siya nagpo-post anonymously. Mula sa kwentong kathang-isip hanggang sa mga personal na mga pagninilay-nilay—depende sa nararamdaman niya. May sapat na siyang patrons kaya, kung tutuusin, hindi na niya kailangang magturo. Pero gusto niya ang titulong teacher. Because respect comes automatically with it. Otomatiko siyang nirerespeto ng mga tao kapag nalalaman nilang guro siya. Sa loob-loob ni Crimson, kahit paano, nababawi ng papuri ng iba ang lahat ng kabastusang pinaggagagawa niya sa sarili niya. - - Pagkalipas ng ilang oras, isinara niya ang MacBook at naghanap ng makakain. Magulo ang normal na maayos niyang ref. Malamang dahil sa pakikialam ni Carmine. Bago kumain ay inayos niya ang mga inuming hindi nakasalansan ng tama at ibinalik niya sa Tupperware ang mga snacks na nakakalat. Noong matapos ay tsaka niya lang kinuha ang overnight oats na normal niyang inaalmusal. Sa panginginig ng kamay habang hawak ang kutsara, doon palang narealize ni Crimson ang hapdi ng tiyan sa sobrang gutom. Hindi niya namalayang 5:00 PM na pala. Iniwan niya ang kinakain sa lamesa, at sa unang beses sa araw na 'yon ay hinawakan niya ang kanyang cellphone. Puno ng notifications mula sa iba't iba niyang social media account pero tulad ng dati, walang text o tawag mula sa kanyang ina o kakambal. Inis man, pinigilan niya ang padabog na pag-lapag ng cellphone sa bedside table. Matamlay siyang bumalik sa hapag at kumain. Pero dahil nabibingi siya sa katahimikan, binuksan niya ang T.V. kahit wala naman siyang balak manuod. Naka-auto pilot ang katawan niya na at inubos ang natitira niyang oats kahit wala siyang gana. Kasabay ng mga boses mula sa telebisyon, tumakbo ang kung anu-anong bagay sa isip niya. I love you, you're mine. Nadakot ni Crimson ang buhok dahil sa naalala. "You dare call me yours? You dare tell me you love me?" Humikbi siya. "Then where the f**k are you?!" Kanya dapat ang Sabado at Linggo. Dapat ay nagpa-pahinga siya. Dapat ay wala siyang iniisip na trabaho. Pero nasira lahat ng plano niya dahil lang sa isang tao. Gusto na niyang mag-Lunes ulit.