Sad Story
'The letter'
A sad story
"Alam mo namang mahal na mahal kita my cupcake, diba?".tanong ng boyfriend ko saakin na ikinangiti ko.
"Oo naman baby and i love you too". Sagot ko, sakaniya ako niyakap ng napakahigpit.
Tumukhim ako ng naramdaman kong nahirapan nakong makahinga dahil sobrang higpit neto.
Na miss ata talaga ako ng boyfriend ko.
"Cupcake my challenge ako saiyo". Napabuntong hininga ako.
Ngumiti siya saakin ng mapait kaya napakunot noo nalang ako.
"A-ano iyon baby?". Nakangiti kong tanong.
There's something in his smile that makes me confuse,
I began to worry when his smile fades,
Alam kong may mali na hindi ko naman alam kung ano.
I waited for his answer,
"Live for 10 days without me? Can you do it, Mi amore?". I frozed
The hell?
Hindi ko kaya iyon,eh kahit nga inoras lang na hindi ko siya nakikita,nami-miss kona kaagad siya eh-kahit minuto pa.
For Pete sake!
"Baby,I'm sorry,I can't.". Naiiyak kong sagot.
Nakita ko naman ang mata niyang nagtutubig,
Makikita ko sa mapupungay niyang mga mata na siya ay nasasaktan,
"Please do it for me baby. You love me, right?...I am doing this for your own good...maybe?I really hope.Baby,I love you,I really do.Just please do it and..... you'll understand everything........ soon." Kumabog ng malakas ang dibdib ko ng tingnan ko ang itsura niyang
nasasaktan?!
Sobrang nasasaktan.
Naguguluhan na ako sa nangyayari ngayun?
What's wrong?
Sasabat pa sana ako ng bigla niya akong hinalikan sa noo kaya naiyak na ako.
"I want you to do it baby starting tomorrow. ". I cried.
Alam kong may hindi tama,I knew it.
"B-but------". Mag po protesta sana ako ng bigla siyang nagsalita ulit
"Always remember that i love you very much. Baby you're my Queen, my lady, my life you're my everything Mi amore. I love you always and forever, please don't forget that.".mas lalo paakong umiyak,
may mali at hindi ko alam kong ano.
"B-baby I love you too". I hug him and he hug me back,umiyak ako habang yakap yakap siya.
_______
Idk kung makakaya kong tapusin ang 10 days nang wala siya.
Naiisip ko pa ngalang ang hirap hirap na ih.
Ang ginawa ko buong araw ay nanood ng pelikula para hindi siya ma miss.
The 2nd day di ko alam kong anong gagawin ko,mababaliw na ata ako kakaisip sa boyfriend ko mygad,
Nag iisa lang ako sa bahay kaya walang magagalit kong hindi ako kakain,
I lost my appetite eh.
Mababaliw na ako kakaisip sa boyfriend ko kaya naisipan kong i chat siya,
Nanlumo ako ng makita kong hindi siya active.
I tried to call him pero hindi nag ri-ring.
Natulog nalang ako buong araw.
----
Mabilis na lumipas ang araw, at ngayun na ang ika sampung araw kaya excited naakong makita siya bukas.
Napangiti nalng ako,
Naisipan kung maghukay sa kwarto,
Nakita ko ang mga ineregalo niya saakin sa twing monthsary/anniversary namin.
Inipon ko lahat ng ibinigay niya saakin nga cards/flowers/Teddy bears/dress marami siyang ibinigay saakin kaya hindi kona mabilang ang mga ito.
Sa lahat ng naging bf ko si Santino ang pinakagusto ko, siya ang pinaka mahal ko.
He's so loving, caring,naiintindihan niya ako palagi.
Siya na ang pinaka perfect na boyfriend sa buong mundo, nasakaniya na lahat that's why napaka swerte kong babae.
------
Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin.
Malalaking eyebags,dahil nahirapan ngaakong makatulog,
Pumayat rin ako dahil sa palaging walang gana,pero konti lang naman ang ikinapayat ko.
Napaka boring ng sampung araw ko, hindi ako lumabas dahil tunatamad ako, gusto ko lang naman sana nun ay makita ang boyfriend ko eh.
Nag pulbo nalang ako at nag liptint,
Excited naakong makita ulit ang bf ko kaya nagmadali ako,hindi na ngarin ako kumain ih.
Nag taxi lang ako, dumaan muna ako sa mall para bumili ng regalo para sa kaniya.
Nang makarating ang sinasakyan kung taxi sa harap ng bahay nila, nagbayad ako saka bumaba na.
Hindi na ako nag doorbell dahil agad naman akong pinapasok ng Guard nila.
Nakangiti akong pumasok hanggang sa nakita ko ang mommy nito na namumugto ang mata? Baka nag away na naman sila ng asawa nito.Sabi kasi saakin ni Santino nag-aaway madalas ang mga parents niya.
"H-hi po tita". I smiled.
Ngumiti siya ng mapait,
Napakunot noo ako.
"W-where's Santi, tita? Na miss ko na talaga po kasi siya kaya ako na ang pumunta rito". Kumabog ng malakas ang dibdib ko ng naiiyak siya.
"H-he isn't here". Nasasaktan niyang sagot.
"H-huh? P-pumunta na pala siya sa bahay? A-ahh di ko lang siguro siya na kita, di naman po ka-kasi siya nag text or tumawag saakin na pupunta pala siya sa bahay ih, ahmm s-sorry po sa abala tita ha". I gulped before i smile-fake smile.
Kumabog na ng malakas ang dibdib ko ng umiyak na talaga si tita.
Natatakot ako.
What's happening? M-may mali ba?
Oh God please tell me that everything is okay.
"Hi-hindi ka pala niya s-sinabihan iha?". Nang ano? My gosh naguguluhan na ako.
Natatakot na ako,Sobra!
"I-iha may cancer siya at m-may ta-taning ang buhay niya.". Umiyak ako.
Oh God, please tell me that he will be okay.
Oh Santino, I love you,please be okay.
"T-tita sa-saang Hospital p-po siya? G-gusto ko po siyang p-puntahan.". Humagulgul kami ng iyak ni tita.
Bakit?bakit hindi niya ako sinabihan?
Bakit kailangan niya pang ilihim?
I really want to see him right now.
"I-iha he d-died 9 d-days ago. W-ala na ang anak ko- w-wala na ang b-boyfriend mo".
Kasabay ng pagsaaalita ni tita kasabay din nito ng pagguho ng mundo ko.
I-to ba ang dahilan kung bakit ni-niya ako binigyan ng challenge?
Humagulgul ako,
Napaluhod nalang ako sa sakit.
Parang pinipiga ang puso ko, bakit nangyari to sa kaniya?
Bakit siya pa?
Ba-bakit hindi nalang ako.
Nakita kong may kinuha si tita sa ibabaw ng ref nila at dahandahan itong pumunta saakin
"Ga-galing ito kay santi , i-ibibigay ko raw saiyo ". Letter iyon.
Oh Santi why did you leave me this early?
Kinuha ko ang card saka dahan dahang binuksan habang umiiyak parin.
Hindi ko ito mabasa dahil nanlabo ang mata ko dahil sa luha kaya pinahiran ko muna
Hindi pa ito gaanong clear dahil medyo blurr pa dahil nga sa luhang hindi ko mapigilang tumulo.
, . ' . ' , ' , ' ' , , . ' ' , ' , . ' , ', , .
' ,' ' , '.
, .please always think that im at your side always, huh? , ' .
' ? ? . ' , .
, , . . (' , ' ). . '
Niyakap ko ang sulat at Umiyak ako ng umiyak hanggat sa naramdaman ko nalang na nahihilo ako at natumba sa pagkaluhod then everything went black.
*INSPIRED*