CHAPTER 16
“Five, six, seven, eight and done! Verygood!” sigaw ng trainor naming at sa wakas tapos na rin ang aming final rehearsal at makakapag-pahinga na ako.
Sobrang sakit nan g paa ko at hindi ko na kaya. Kanina pa ito nangangatog at paulit-ulit na lakad dahil sa mga errors ng mga kasama ko. Bago ako bumaba ng stage ay hinubad ko muna ang heels ko, nakita ko kaagad si Franzen na parang inaabangan ako. Agad naman akong pumonta sa kaniya para uminom ng tubig.
“Jona!” halos hindi maipinta ang itsura niya ng tinawag niya ako at nagugulohan ako sa kinikilos niya.
“Oh? Bakit parang takot na takot ka?” kunot noong tanong ko sa kaniya.
“Kasi ang costume mo!” sagot niya at dali-dali kong
