Anton Isaac Ibañez
Finale
--------------------------------------------------------------
"Anton, sunduin mo si Astrid kila Rosie." utos ni nanay. I was in grade 12 when I felt something weird. Hindi ko matagalan ang presensya ni Astrid. Yung tipong tignan niya palang ako ay para na akong napapaso. Feeling of something forbidden.
"Kay, Jigs niyo nalang iutos." sagot ko. Mabilis akong umalis sa harap ni nanay at baka ano na naman ang masabi niya. Palagi niya nalang akong pinapagalitan dahil sa pag iwas at pagsusungit ko kay Astrid.
Gulong gulo din naman ako sa sarili ko. Bukod sa hindi ko gusto ang nararamdaman ko ay nag-sstruggle ako kapag malapit sa akin si Astrid.
I stared at her when she entered our house. Pawisan at basang basa ang damit. Napalunok ako ng makita ang bakat ng mali
