Anton eating peacefully his onion rings while me stuck staring at him. God! Bakit hindi matapos tapos o magpreno manlang ang pagtibok ng puso ko? Every moment na kasama ko siya pakiramdam ko ay lalo akong nahuhulog. Pakiramdam ko ay hindi na ako makakaahon sa pagkakahulog.
I want to look at him hangga't pwede.. Hangga't malaya ko pa siyang tignan. Alam ko naman kasi na at the moment lang naman kaming pwede maging ganito. When we get home... We'll surely face war.
"Stop staring," malamig na salita niya na nagpasinghap sa akin. Umiwas agad ako ng tingin ng nag-angat siya ng tingin sa akin kasabay ng pagpunas ng gilid ng kanyang labi gamit ang nagpkin.
Ngumuso ako at umiwas ng tingin. "H-hindi naman, ah!"
"I-iiii.. what's with the stuttering words then?" napatingin agad ako sa kanya. Di
