"Nay, hindi pa po ba umuuwi si kuya Anton?" tanong ko. Kahapon kasi ay maaga akong umuwi dahil hindi na ako pumasok. Tapos hindi naman natuloy yung dapat lunch namin ni lolo John.
Hindi ko pa din maiwasan na malungkot. Ewan ko nga din kung bakit ako nalulungkot. Nasasayangan lang kasi ako sa pinagsamahan namin ni Bree. Besides, may utang na loob din naman ako sa kanya. Kasi kung hindi niya ako pinakilala kay lolo John noon, hindi sana ako nakapasok sa university.
Yun pa, hindi ko din alam kung bakit magaan ang loob ko kila lolo John lalo na kay tita Sasha. Nakakapanghinayang lang talaga. Pero siguro, ayos na din ito. Totoo naman na hindi ako bagay sa mundo nila.
"Hindi pa din nga, hindi ko alam kung ano problema ng kuya mo." napabuntong hininga si nanay. "Simula ng umuwi kayo dito gali
