Nakangiti akong bumangon ng mag-alarm ang phone ko. It was a not so bad day for me yesterday. Somehow, talking to Anton made me realize that he's a really good person. Sabi nga nila, don't judge the book by it's cover. Kagaya ni Anton, honestly? When you look at him, he look so cold and ruthless. Pero deep down, he's so warm and loving. Kahit madami akong tanong sa utak ko ay binalewala ko nalang. There's no sense of finding the answers anyway, come what may. Sabi nga ni Brent, truth is inevitable. Pumikit ako at nagdasal. Nagpapasalamat sa mga bagay na nasa akin ngaun. Atleast I feel better na kahit mag fail ako sa goal ko na iahon si nanay sa miserableng buhay, Anton is there to give what I want to give to nanay. Huminga ako ng malalim at nilibot ang kwarto na para daw sa akin. Pa

