Serenity In The Wild

Chapter 7

"Bakit sila tumitili?" Tanong ko kay Bridgette nang maibaba ang tawag.

Tinignan ko ang pinagkakaguluhan ng mga studyante sa campus square, karamihan babae pa. Pero hindi ko makita dahil sa dami nila at parang may kung anong nagaganap.

"May away yata?" Sagot niya. "Tara lapitan natin."

"Ayoko, may pupuntahan pa kami ni Bryan," sagot ko at umiling.

Napairap naman siya at tinanaw na lang ang pinagkakaguluhan ng mga studyante mula kung saan kami nakatayo.

"Bryan, right, your boyfriend. Hindi ko maintindihan kung anong nakita mo sa kaniya na hindi mo pa hinihiwalayan 'yan, Leigh. E ang seloso masyado."

Natawa ako sa sinabi niya, nagtaas ako ng kilay at pinaglaruan ang dulo ng mahaba kong buhok. Sa mga kaibigan ko, hindi lang siya ang may ayaw kay Bryan. Halos lahat sila ayaw sa kaniya.

"As long as he doesn't annoy me enough, he'll have the title as my boyfriend." I chuckled, it's fun playing with him. "Besides, he's famous. And his ex is my enemy."

"Kaya pala, ginagamit mo ba siya para asarin si Ayani?" Tanong niya at ngumuso. "Kung gano'n lang din, I'm telling you, it's not good. Bryan is a well-known woman obsessive. He obsesses over his girl, I just don't know why he didn't seem to be obsessed with Ayani."

"It's because she's a trash," sagot ko at ngumisi. "Her attitude is a trash, her background is a trash, she's a trash."

"Grabe ka naman, Leigh."

"Why? It's true, imagine f*****g your own professor just for high grades. Tingin mo 'di ka mandidiri niyan?"

Napailing ako nang maalala ang balitang may nakahuli sa kanila, sa classroom pa talaga. Matagal ko na namang alam pero nanahimik lang ako, ayaw kong sundan siya sa kung gaano siya kababa. Pero sabi nga, walang sekretong 'di nabubunyag. Gagawa na lang ng kalukuhan magpapahuli pa.

"And she has the guts to shame me in front of everyone, saying I stole her boyfriend. How dare she."

In this school, no one shames me without getting the worst consequences of it. It's not because I pay people to bring hell, but I bring hell myself. I don't need to say a thing, automatically someone will protect me. That's the perk of being a famous and beautiful senior male students drool over with.

"Pasalamat ka kampi sa'yo ang marami, hindi naman kasi tama ang ginawa niya."

"Nanahimik nga ako kahit alam ko ang sekreto nila tapos gano'n pa gagawin niya?" I scoffed. "I was considerate enough, kahit na nakakasuka sila ng professor na 'yon. Walang utang na loob."

"Kalaban ka kasi, iyong dati naman nating professor walanghiya, nasibak tuloy."

Nagtawanan kami kaya napatingin ang ilang studyante sa'min. Ngumisi ako at sinuklay ang buhok gamit ang mga daliri. Nawala na ang kumpulan kanina at unti-unting nagbigay daan ang mga studyante. Napataas kilay ako nang makita ang isang lalaki na maangas na naglalakad. Sa likuran niya ay dalawang lalaki rin na mukhang kaedaran niya lang.

Narinig kong tumili si Bridgette at sinamahan pa 'yon ng paghampas sa braso ko. Gosh, why is she hitting me? It hurts. I glared at her to show that I'm not pleased with the hit but she just grinned more. She quickly fixes her hair and uniform, as if trying to make herself look more neat and organized.

"What are you doing?" I asked, eyes squinting.

Impit siyang tumili ulit at inangkla sa'kin ang braso saka bumulong.

"He's coming this way, Leigh! Oh my gosh, I can't believe I'm romanticizing him now. Siya pala 'yong kanina."

"What?"

Nginuso siya ang mga lalaking palapit sa direksyonn namin kaya napakunot nuo ako, hindi ko makuha ang ibig niyang sabihin. Kung may tinuturo ba.

"Ano? Hindi kita maintindihan, Bridgette."

Napairap siya at pasimpling ngumuso ulit sa harapan.

"I'm talking about him, the student in between. Come on, use your eyes."

"Tsk, who?"

Hindi na siya nakasagot dahil pagharap ko ulit ay sobrang lapit na ng tatlong studyante kanina at dadaan sila sa tapat namin. Nagkatinginan kami ng lalaking nasa gitna, mariin ang titig niya sa'kin at hindi man lang kumukurap. Mukha siyang mananakmal sa itsura niyang galit at iritado. Pero habang palapit ay unti-unting nagbago ang templa ng mukha niya.

Mula sa iritado at seryusong mukha ay unti-unting may gumuhit na ngiti sa labi niya. Hindi naputol ang tinginan namin hanggang sa malapit na silang lumagpas. Literal na nakasunod ang paningin ko sa kaniya at gano'n din siya sa'kin. Pero dahil lumagpas na sila ay napilitan kaming putulin ang tinginan namin. Pero sigurado akong ngumiti siya sa'kin, parang hindi lang siya iritado kanina.

Napatikhim ako at napabuntong-hininga, narinig ko na naman ang impit na tili ni Bridgette kaya tinignan ko siya. She's blushing the hell out, she can't take her eyes off the boys. Darn, if I'm not mistaken, those boys are just grade nine base on their necktie. And we're grade twelve, how can she like boys younger than us?

"Bridgette, you're unbelievable," nasabi ko.

Napanguso naman siya at inayos ang salamin, magkasinghaba lang ang buhok namin pero mas mukha siyang nerd dahil sa suot na uniform. Her uniforms are long and bigger than her size, she wears thick glasses and her hair is thick and wavy. But she's a beautiful morena.

"Leigh naman, ang gwapo at cute kasi talaga ni Edcharl."

"Edcharl?"

"Iyong sa gitna kanina, Leigh. Diba gwapo? Ang daming nagkakagusto riyan, kahit nga seniors na mas matanda sa kaniya."

"You're one of them," I remarked, grimacing. "For Pete's sake, Bridgette, he's years younger than you. Parang kapatid mo na nga 'yon, saka ano namang nagugustuhan ng seniors sa kaniya? Ang daming gwapo sa klase natin."

Pakiramdam ko masusuka ako ng wala sa oras. I'm not exaggerating it, but to think that the boy is just grade nine, probably around fifteen and she's already in grade twelve just don't suit my taste. Mas okay na ang lalaki ang matanda kaysa sa babae. And that boy, goodness, immature.

Lalo siyang napanguso at parang maiiyak na agad, napairap na lang ako.

"Reign Leigh naman, you don't understand. Edcharl is different, hindi siya isip-bata like what you're thinking."

"How different? And really? He's not immature?"

"He's not, parang tulad na natin siya. Kaya nga maraming nagkakagusto sa kaniyang ka-batch natin. Baka nga kapag nakausap mo siya magkagusto—"

"Oh no, no way. Never," agad kong putol sa kaniya at napangiwi. "That would be my death, there's no way I'll like someone younger than me, Bridgette. You know my type, I prefer older men. I don't want to be a babysitter."

"Grabe ka naman, Leigh."

I can't see myself being attracted to that boy, I can't even fathom the idea. Dumating sina Yael at Jaden kaya nagpasya kaming lumabas para kumain sa malapit na restaurant. Pero hindi ko inaasahang nando'n din pala ang tatlong grade nine students kanina. Nasa kabilang mesa lang at sobrang ingay pa, akala ko ba hindi immature?

"Tumahimik nga kayo, ang ingay-ingay niyo, Brent," reklamo pa ni Edcharl sa mga kasama.

Akala mo naman hindi nakitawa sa biro ng isa, natahimik lang sila nang dumaan si Tristan Immerson.

"P're, dala mo motor?" Tanong niya, napahinto si Tristan.

"Oo, bakit?"

"Paangkas mamaya, ah. Promise gagalingan ko manghablot ng bag."

"Ano? Gago."

Malakas na tumawa si Tristan, sumabay rin sila. Napairap ako at naiiling na sumimsip sa shake. Nag-uusap sina Yael at Jaden, si Bridgette naman panay ang sulyap sa kabilang mesa.

"He's so cute," she murmured.

And in an unknown reason, it disgust me. What's so cute with that boy? He's just one of those childish boys in the campus. Well, he's just grade nine.

"Stop it, Bridgette. He's not cute."

"Cute kaya," she argued and prodded her lips.

Umirap ako ulit. "Bulag ka lang, parang little brother mo na 'yan, e."

"Come on, Leigh. What's wrong in admiring someone younger? Age doesn't matter, and besides, it's just a crush."

Matabang akong tumawa at umiling na lang, ano nga bang pakialam ko kung magkagusto siya sa mas bata? Siguro masyado lang akong nabigla sa nalaman at ang pangit para sa'kin.

"Okay, Bridgette, your choice."

Ngumuso lang siya, dumating ang pagkain at tahimik kaming kumain. Talking about school and some random stuffs, patapos na ako sa pagkain nang naramdaman kong may nakatingin sa'kin. Napatingin ako sa katabing mesa at nahuli si Edcharl na nakatitig sa'kin. Nilalaro niya ang straw ng iniinom na soft drink at namumungay ang matang nakatingin sa'kin.

Kinunutan ko siya ng nuo at inirapan, baka si Bridgette talaga ang tinitignan niya. Mas malapit lang ako kaya parang ako. Right, why would he stare at me, right? Unless he likes me, he finds me attractive and sexy. Sabi nga, kids don't lie. I grimaced at discomfort.

"Restroom lang ako," si Yael at tumayo.

Dumaan siya sa tapat nila Edcharl kaya napatingin ulit ako sa mesa nila. My forehead creased when I caught him staring at me still, he's unmoving, serious and quiet. He licked the corner of his lips and a small smile appeared. I arched my brows when he averted his gaze at faced his friends instead.

"Para siyang kinikilig, ang cute niya lalo," rinig ko ulit na bulong ni Bridgette.

Tinignan ko siya pero hindi pala siya kita kapag kumakain, hindi siya makikita ni Edcharl. E bakit nakatingin 'yon? Imposibleng sa'kin siya nakatingin, we don't know each other and he's not even familiar to me until today.

"Kinikilig?"

Bridgette giggled and nodded her head. She pushed the bridge of her glasses by her index finger.

"He smiled, Leigh. He did! He's so cute."

"Hindi naman, you're just exaggerating it," saad ko at tinignan ulit si Edcharl.

Ngayon ay bahagya siyang nakayuko, tinatakpan ang mukha gamit ang palad at braso. Nagtatawanan naman ang mga kasama niya, napabuntong-hininga ako at nagtaas ng kilay. Hindi ko napigilan ang ngisi nang nahuli ko siyang sumilip ulit sa'kin. Ngayon ay huling-huli ko siya at alam kong sa'kin talaga siya nakatingin. Namula ang tainga niya, kapansin-pansin 'yon dahil maikli ang buhok niya.

His drowsy eyes slightly widened and his brown pupils panicked, he straightened his back and with a smile stretching his lips, he stood up and excused himself.

"Restroom lang ako," I heard him said.

Napairap ako at napailing, anong nangyari sa kaniya?

"Restroom din tayo, Leigh!"

Nagulat ako nang hilahin ni Bridgette patayo, sa gulat ay nadala niya ako. Nagawa ko lang manlaban nang nakailang hakbang na kami mula sa mesa namin. I glared at her but she just grinned, she's crazy, why is she so obsessed with that boy?

"Sige na, kahit tatayo ka lang sa labas ng restroom. Ito na yata chance ko maka-interact siya."

"Goodness, Bridgette. I can just teach you how to attract boys, you don't need to do this. You're damn beautiful."

Ngumisi lang siya at hinila na ako, wala na akong nagawa kung'di hayaan siya. Nang makarating sa restroom ay pumasok siya agad. Iisa lang din ang restrooms for men and women. Naiwan akong nakatayo sa labas, saka ko lang na-realize na para akong tangang naghihintay. Papasok na rin sana ako sa restroom nang lumabas si Edcharl at muntik na kaming magkabanggaan.

"Careful, the floor don't deserve you," aniya at ngumisi. "But I do."