Masakit na masakit ang ulo ni Nairam nang magising siya kinabukasan. Unti-unti siyang napabangon at nasapo ang nananakit na ulo. Mataas na ang sikat ng araw sa labas, at ang pagtama niyon sa kaniyang mukha mula sa bintana ang nagpagising sa kaniya.
Lumibot ang mga mata niya sa kuwarto nang mapagtantong wala si Mirkov sa kaniyang tabi. Mag-isa lamang siya sa chamber na iyon. Maayos na rin ang sofa na itinulak niya paharang sa pinto kagabi. Sumandal siya sa headboard ng kama at inalala ang lahat ng nangyari.
She remembered seeing Deacon and loosing herself. She had lost it all, and run as fast as she could until she reached this place. Itinulak pa nga niya ang sofa sa pintuan. And after? Pagkatapos niyon ay ano na ang nangyari? She remember seeing Mirkov's face. She remember him crying in
