The Eccentric Marriage (Completed)

Chapter 16

Chapter 16

"Ella oh...coffee," nakangiting ani Bryan.

Nagkita lang kami kanina nina Rusell sa gym, hindi ko naman inasahan na doon pa kami ulit magkikita, I didn't expect na mag-gigym sila, 'cause knowing them? Mas gugustuhin pa nilang kumain at maglaro ng ML, they don't have much time for that.

I decided to went out since Creed is on a vacation, wala akong kasama sa condo. Nasa Boracay siya kasama nina Kuya Tusher, he told me to go with him but I refused. Mas gusto ko kasi talagang manatili lang sa condo. All I want to do is rest. Iyon lang.

Besides, mas okay na rin 'yong malayo kami sa isa't isa ng ilang araw, in that case, magagawa namin ang nga gusto namin, we're able to go out and bond with our friends just like the old times.

Mas makakapagisip din ako. I can sort out everything, including my feelings. In the past few days kasi, napatunayan ko talaga na mahal ko siya. Na nafall na talaga ako. But, I still wanted to live the life that I got used to live with, I wanted to focus on my goals in life. I wanted to work and save enough money for the future, kapag nagawa ko na 'yon, that's the time that I'll settle down.

Pero kahit gaano ko pa siya kamahal, I'll choose myself this time, love can wait at kung kami talaga. Magtatagpo at magtatagpo kami ulit kahit pa ilang beses kaming magkalayo.

It may or may not change. Ang desisyon about sa divorce ay hawak niya rin. Pag-uusapan nalang siguro namin 'yon pag-uwi niya.

Kinuha ko ang cup ng coffee na inooffer ni Bry. "Thank you..." I smiled at him before taking a sip on the coffee.

Naupo sila sa tabi ko. Pinaggigitnaan na naman nila akong dalawa. Hay, ganyan naman sila palagi.

"Kumusta ka?" tanong ni Rusell.

I placed the cup on the table and looked at Rusell. "I'm okay, ikaw ba? Bry? How are you guys?"

Nagkatinginan silang dalawa at sabay na nag-thumbs up. Hays, dinadaan daan nalang ako sa ganyan! Hindi na ako sinasagot ng matino.

"Oh brownies," nakangiting ani Rusell, inilapit niya sa akin ang box ng brownies na binili niya kanina. Wow! Ang sarap naman!

Akala ko naman, kaya niya binili kasi iuuwi niya o ibibigay niya sa special someone niya, pero mukhang sa akin niya 'yon balak ibigay. Ang hirap talaga niyang basahin!

"Thank you!" sabi ko saka tinanggap 'yong box ng brownies.

"Oh sa 'yo na rin 'tong sandwich," ani Bryan at iniabot sa akin ang sandwich na binili niya.

Bakit ba ganyan sila? Balak ba nila akong patabain?

Parang dati lang, ako 'yong madalas manlibre ng pagkain sa kanilang dalawa. Mas gusto ko silang pinapakain, pero ngayon, mukhang bumaliktad. Sila na iyong nanlilibre at nagpapakain sa akin.

Ngumiwi ako. "Akala ko ba ibibigay mo 'yan kay Tita, Bry?" He told me earlier na ibibigay nalang daw niya sa Mommy niya 'yong sandwich, but now, he's giving it to me.

Umiling siya pagkatapos ay ngumiti. "No, sa 'yo na 'yan."

My brows furrowed. "Pinapataba niyo ba 'ko?"

Nagkibit-balikat silang dalawa. Ano ba 'yan! Miski si Bryan ay hindi ko na rin makausap ng maayos, parang nahahawa na siya kay Rusell.

"Paano ka pala napadpad sa gym na 'yon? I thought you're living in a condo unit?" tanong ni Rusell at sandaling sumimsim sa kanyang kape.

Oh right, napansin niya pala 'yon. Nakalimutan ko palang banggitin sa kanila kanina.

"Ah...nakita ko lang siya online so I decided to give it a try," I answered before having a bite on the sandwich that Bry gave me.

I chose not to tell them the real story behind my marriage with Creed, I don't want things to get complicated. The real story should be kept between Creed and I. Besides, magdidivorce naman kami so what's the point of telling them right?

After eating with the boys, I decided to went home na. I took a shower as soon as I entered our room. After that, namili ako ng susuotin, I chose to wear the comfty one. A pair of oversized shirt and shorts. I blowed dry my hair and went to the living room to watch my favorite netflix series.

Nang magutom ay nagdesisyon nalang akong magpadeliver. Tinatamad kasi ako magluto at hindi ko rin maiwan 'tong pinanonood ko. I was busy watching when the doorbell rang.

Tumayo ako kaagad at binuksan ang pinto. Nanlaki pa ang mata ko nang makita kung sino ang taong nasa labas ng unit. Napatakip pa ako sa bibig ko dahil hindi talaga ako makapaniwala.

I'm surprised to see Cae in front of me! She's home na! O my gosh, why didn't she tell me?

Caecillia is a friend of mine, she lives in America for how many years now. I heard isa na siyang sikat na model doon. I'm not even surprised when I heard the news, I mean look at her, she have the looks, she's tall and white. Nasa kanya na ang lahat.

Nakangiti ko siyang niyakap. "I missed you," I said.

"You do?" she asked while smiling.

I nodded and let her in. "Kailan ka pa nakauwi?" tanong ko nang maupo kami sa sofa.

By the way, may dala pala siyang mga bags. I bet mga pasalubong 'yon. I'm so excited to see those!

Ngumiti siya saka kumuha ng pizza na kinakain ko. "Kahapon lang, ikaw agad ang una kong pinuntahan kasi namimiss na kita."

"Well I'm surprised to see you here, paano mo nga pala nalaman na ito ang condo na tinutuluyan ko?" I asked curiously, not taking my eyes off her. She's so beautiful! Mas maganda siya ngayon kumpara no'ng huli kaming nagkita.

"I asked your brother," she answered casually then took a sip on my drink.

"You guys are in good terms again?" I asked.

Well, they're ex lovers. They broke up because they wanted to focus on their careers, they both wanted that and agreed with it in the first place kaya hindi rin masyadong big deal.

She nodded. "Yes, we are."

"Good to know, sikat na model kana pala roon."

She chuckled. "Grabe naman 'yong sikat."

"That's what I heard from the news," I said then smirked.

She's all over the news for the past few days. Gano'n na siya kasikat. She have a lot of supporters from different countries.

"Speaking of modeling, would you like to come with me to the US?"

"What am I going to do there?"

Ano naman kasing gagawin ko roon? Magmomodel? Nararapat ba akong maging model? E, kung tutuusin wala naman akong masyadong alam doon. Isang beses ko nga lang 'yon ginawa at hindi na naulit pa.

"I recommended you sa kakilala ko, they want you to be their model," she explained while eating. She's in her second slice of pizza na. Ganoon ba siya kagutom? Pumunta ba siya rito na hindi manlang kumakain?

I raised a brow. "What made you think that I'll consider it?"

She smirked. "I know you would! Minsan ka ng nagmodel sa London."

Iyon na nga e, minsan! Wala akong masyadong experience sa ganoong bagay! Kaya paano?

"But I can't just leave right now, I have so many things in my plate," I said honestly.

Bigla ko tuloy naalala 'yong sa amin ni Creed. Kailan kaya kami magdidivorce? Hindi naman sa excited ako or what, naisip ko lang naman. And si Jaida, mukhang hindi na siya nagpapakita, so I assumed na masesettle na namin ang divorce kaagad?

"Oh next month pa naman, you have a lot of time to prepare," sagot niya sabay tapik sa kamay ko.

"I'll think about it okay?" sabi ko at pinagtaas baba pa ang parehong kilay.

Cae and I spent how many hours catching up and doing the things we want. Ipinakita niya sa akin ang mga pasalubong niya from US. Karamihan sa mga 'yon ay damit, sapatos at kung ano anong accessories, mayroon ding chocolates at mga pagkain.

Ipinasukat kaagad ni Cae sa akin 'yong mga damit at sapatos na binili niya. Tuwang tuwa pa siya nang makitang suot ko 'yon. Sinabi niya na bagay daw sa akin 'yong mga pinamili niya. Tamang tama 'yong size sa katawan at height ko.

"You look perfect in those outfits," komento niya matapos kong sukatin lahat ng damit at sapatos.

"I know, pero mas maganda ka," sagot ko kaagad.

Since Creed is not around. Cae slept in the condo that night. We slept in the same bed, sa guestroom rather. Nagskin care kami, lahat lahat na. Napakarami niya talagang alam sa ganitong bagay, palibhasa'y model kaya dapat alagang alaga ang balat.

Kinabukasan, nang magising ako ay wala na si Cae, but she left a note saying that she already went home kasi may emergency sa kanila. Kaya ayon, ako na naman mag-isa sa condo.

Ginugol ko lang ang buong oras ko sa araw na 'yon sa pagtulog, pagkain at panonood. Hindi ako lumabas dahil tinatamad na naman ako.

Kinagabihan, nang matapos ko ang aking night routine ay bumalik na ako sa kwarto. Pahiga na sana ako sa kama nang biglang tumunog ang phone ko. Creed's calling!

I smiled as if he's going to see it. "Hey..."

[Why are you still up?] He asked. I bet nasa labas pa siya kasi may naririnig akong ingay.

"I was about to sleep na," sabi ko at bahagyang binalot ng kumot ang sarili.

[Good, how are you?]

Nakagat ko ang ibabang labi. "I'm good, how about you? Kumusta riyan?"

[Okay naman]

Natural, okay. Ano pa nga bang aasahan ko? Kasama niya si Lauri! Walang rason para hindi siya maging okay.

Nalungkot ako bigla nang maisip 'yon. "Hmm, hindi ka pa matutulog?"

[Later...]

Nangunot ang noo ko at sinulyapan ang orasan. It's past 11 pm in the evening tapos mamaya pa siya matutulog? Aba, magpupuyat pa ata ang loko.

"That's late."

[I know]

"You know, pero late ka pa rin matutulog," masungit kong sinabi.

[Just this time okay?] He said using his softest voice.

Hay, what can I do? Ginamitan na niya ako ng soft voice niya.

I sighed. "Okay..."

[Thank you]

"You're welcome," I answered immediately.

[Ella...]

"What?"

[I...]

"I what?"

[I forgot to tell you na baka pagkagaling sa Boracay ay doon na muna ako sa bahay matutulog]

"Oh 'yon lang pala, sure..." sagot ko, but deep inside gusto ko na siyang makasama ulit. But of course, I have to understand. He has a family.

[Good night]

"Good night," sabi ko at akmang ibababa na ang tawag nang bigla siyang magsalita.

[Ella?]

"Yes Creed?"

[I miss—] He was about to say the last word when the call ended! Gosh! Really? What a good timing!

~to be continued~