1/2

869 Words
Nadia shivered. kung dahil sa lamig ng gabi oh dahil kinakabahan siya sa muli nilang pagkikita ng kababata. Hindi niya matiyak kung dapat niyang ikagalak ang ipinagtapat ng Mama nito sa kanya kanina O ikalulungkot dahil nasaktan ni Arlyn si Miles ng tumalikod ito at sumama sa ibang lalaki tatlong linggo bago ang takdang kasal ng dalawa Hindi niya gustong maramdaman agad ni Miles ang presensya niya She almost tiptoed as she approached him. Pagkatapos ay huminto may ilang hakbang mula rito at tinitigan ang binatang halos naka talikod na Nadia almost didn't recognize him. He was taller and bigger. Gusto niyang isiping inihahatid ng hangin sa kanya ang anumang nararamdaman ni Miles sa sandaling iyon And she would have wanted to spend a few more time watching his profile ng maramdaman nito ang presensya niya. Lumingon ang ang binata Miles eyes met hers. Bahagyang nagsalubong ang mga kilay Nadia was speechless for a moment . Her heart pounded violently habang naka titig sa binata na ang mga matay kababanaagan ng sorpresa habang humahagod sa kabuuan niya Nadia the all so familiar deep and masculine voice broke the silence She smiled puno ang dibdib niya ng matinding kaba at kasabikan The one and only. Sinamahan niya iyon ng maikling cursty. may kung ilang sandaling bumaba tumaas ang tingin ni Miles sa kanya bago ito nag salita mi You-re -- you're different.... Umangat ang kilay ng dalaga Ang ngitiy naka plaster na sa mga labi . Ito parin ang dating Miles na nakatangi sa puso niya Four years older but handsomer At mamang mama na ang itsura. Subalit wala ang kislap sa mga matang inaasahan niyang makita . At kung ilang araw na ang whiskers nitoy hindi niya matiyak Sa paanong paraan ?? C'mon tell me I'm dying to heart it .. she joked. Unti unti .. gumuhit ang ngiti sa mga labi ni Miles Her heart missed a beat. Kaytagal niyang pinanabikan ang ngiting iyon And realize in that instant letha! that smell could do ro her heart You're fishing a complement sweetheart .. he grinned . ' Sweetheart ' Inilapag ni Miles ang goblet sa ibaba ng barandilya At kasabay ng paghakbang nito patungo sa kanya ay humakbang din si Nadia patungo rito Then she almost ran and threw herself into his open arms Umalingawngaw sa dilim ang halakhak nilang pareho Lumuwag ang pagkaka yakap sa kanya ni Miles makalipas ang ilang sandali Inilayo ng bahagya mula sa katawan nito Then his eyes moved up and down ang up again as he surveyed her Pagkuway umangat ang kamay nito at hinawakan siya sa baba at tinaas ang mukha niya Nasaan ang kawayang tsinitang dalagita na nagpaalam sakin four years ago ? he said huskily She threw her head back ang laughed That kawayang tsinita happened to grow up 'Beautifully '. Miles supplied inabot ang dalaga at muling niyakap ng buong higpit. oh i missed you so sweetheart ' Me too Miles me too Gumanti siya ng yakap kasing higpit ng yakap sa kanyan ni Miles Isinubsob sa dibdib ng binata Sinikap pigilin ang pag alpas ng mga luha ilang sandali ang naka lipas bago kumawala si Nadia mula sa bisig nito Tumingala rito I - i am sorry .. aniya instantly the smile was gone. For what ?? he ask sharply Sandaling natigilan si Nadia sa biglang pag dilim ng mukha nito S..sa sa ngyari sa inyo ni.....ni. Arlyn naningkit ang mata ni Miles . .Tumiim ang mga bagang. At naikwento na agad ni mama sayo ang paggtalikod ni Arlyn sa aming kasal huh ?? he said acidly . What else my mother tell you ? N-nothing more ... kinakabahang sagot niya hindi biya inaasahang magagalit ito sa pagkabanggit niya sa nangyari sa kanila ni Arlyn Really ?! he sneered and you are sorry for me . Well I don't need your pity sweetheart . Sinabi nito ang endearment sa patuyang paraan kaya kung sinabi man sayo ng mama na kausapin ako ... aliwin upang malimutan ko ang kahihiyang ibinigay ni Arlyn sa akin Then forget it Miles please walang ibig sabihin ang Tita Zeny Kinukumusta kita at natural lang na sabihin niya sa akin iyon at hindi ako naawa sayo bahagyang tumaas ang tinig niya roon Do not mistook concern for pity Miles keep your concern to yourself Nadia I don't need it. hindi mo maiaalis sakin... sa amjn ang mag alala Miles kahit oa di mo kailangan iyon. banayad niyang sabi besides you are my friend. and -- Welcome back Nadia wika nito ay wlang emosyong tinig Pagkuway humakbang sa veranda at patalong bumaba sa lupa Pakisabi sa Papa at Mama na nauna na ako Ipagpaalam mo narin ako sa mga magulang mo Naiwang sinusundan ng tingin ng dalaga ang kababata hanggang sa mawala na ito sa dilim Tumingala siya sa kalangitan Pinuno ng hangun ang dibdib Pinanabikan niya ang pag kikita nilang ito ni Miles Subalit taliwas sa gusto niyang mangyari ang kinahinatnan ng pag uusap nila Mula sa veranday naririnig niya ang usapan at tawaanab sa loob ng kabahayan Subalit minabuti niyang huwag ng bumalik pa sa loob Lumapit siya sa barandilya at tinanaw ang dagat Inaaninag mula sa kislap ng tubig ang nakaraan
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD