JOSIE
NAALIMPUNGATAN ako nang marinig ko ang pagbukas ng pinto at nang imulat ko ang mga mata ko ay agad kong nakita si Sancho na papasok ng kwarto. Agad akong napatingin sa oras at nang makita kong alas sais na ng umaga ay mabilis akong napabangon at lumapit sa kaniya. Nginitian naman niya ako at niyakap ako na kinagulat ko naman. Nang yumakap ako pabalik ay naramdaman ko ang benda sa bandang sugat nito kaya nakahinga ako nang maluwag dahil kahit paano ay may gumamot niyon.
“Okay ka lang ba?” tanong ko sa kaniya nang maghiwalay kami ng yakap. “Yung sugat mo, okay na?”
“I’m fine, Josie. I’m just tired,” sagot niya sa akin at hinalikan ako sa labi. “Huwag ka na mag-alala.”
Napanguso ako at tumango. “Magpahinga ka, ipagluluto kita ng paborito mo.”
Tumango lang din siya at naglakad naman
