Iris POV
"Nanay, bakit ang tagal mo po. . ." iyan ang salubong na reklamo sa akin ni Isagani.
Nilapag ko sa side table ang pagkain na dala ko bago ko nilapitan ang bata at niyakap.
"Sorry, anak ko. . ." sabi ko. "sorry. . . " paulit ulit ko 'yong sinabi.
"Hmm? Nanay, sad ka po ba dahil nagalit ako? Joke lang po 'yon Nanay kaya huwag ka na po sad." sabi nito. Mukang napansin niya ang malungkot na boses ko.
"Ang bait bait talaga ni Isagani ko. . . Kaya mahal na mahal kita eh!" sabi ko at hinalikan ang ulo niya.
Pinaupo ko siya sa sofa at doon pinakain.
"Nanay, your eyes is fluffy and red, did you cry po?" inosenteng tanong ng bata habang nakatingin sa mga mata ko.
"Your eyes is fluffy and red too, Anak." tawa ko sabay pindot ng ibaba ng mata niya, "kagigising lang kasi natin." sabi k
