Kabanata 18: Carrefour
Lumipas ang ilang oras nakarating din kami sa saan ko gusto magtungo. Sa mga oras na ito, hindi na ako kinulit pa ng dalawa. Tila kumbinsido na rin siguro sila na wala na talagang patutunguhan pa ang gusto nila maliban sa gusto kong puntahan sa ngayon.
“Oh, huwag na kayo malungkot d’yan. Aalis na ako bukas, nakasimangot pa kayo. Tara na.” Hinawakan ko ang magkabila nila na mga kamay at pumasok kami nang sabay sa loob ng simbahan at kanya-kanyang nagdasal.
Habang nakaluhod at pinagmamasdan ng tahimik ang magandang imahe ng Panginoon, sa isip ko, ay mataimtim ko siya pinakiusapan.
“Lord, hindi pala ako okay…. At ikaw ang gusto kong puntahan…”
“Lord, alam kong kaunti na lang i-be-bless niyo pa ako ng isa pang taon at unti-unti na ako mawawala ang edad ko sa kalenda
