Alexandrea POV.
Tahimik akong nakatanaw sa labas ng bulletproof na bintana ng sasakyang sinasakyan namin. Unti-unti nang naglalaho ang mga ilaw ng siyudad habang papalapit kami sa hangganan ng magkabilang bansa.
Hindi ko alam ang eksaktong lokasyon. Ang sinabi lamang ni Sebastian bago kami naghiwalay...
"Magtiwala ka sa akin, Alex. Doon ka muna habang inaayos ko ang lahat."
At iyon ang ginawa ko. Nagtitiwala ako sa kanya. Dahil alam kong lahat ng ginagawa niya ay para sa kaligtasan ko.
Makalipas ang ilang oras ng biyahe...
Huminto ang sasakyan sa harap ng isang napakataas na bakal na gate.
Ilang armadong guwardiya ang agad na lumapit.
Matapos ang mahigpit na inspeksiyon at pagkumpirma ng aming pagkakakilanlan...
Dahan-dahang bumukas ang napakalaking gate.
Pagpasok namin… napangan
