A Night With My Boss

Chapter 7

Simula kagabi di talaga ako inimik ng batang yun, nakakainis nga eh may topak talaga. Hayun lagi silang magka dikit ng ama nyang sinumpa ng kagwapuhan at kagaguhan.

Nagluto na ako ng umagahan para sa dàlawang asungot dito sa bahay para pag gising nila mamaya kakain nalang sila, kahit ganun naman kase sila ka susungit sakin ayaw ko pa ring tutunog ang mga tyan nila sa umaga.

"Nak bat ikaw ang nag luluto jan? Sana tinawag mo nalang ako."

"Ay kayo po pala nay Wini, ah ako na po ang nag luto okay lang naman po saakin."

"Ay gayun ba? Oh di sige. Kailangan mo pa ba ng tulong?"

"Hindi na po nay Wini puro prito lang naman ho ito eh, saka sumabay nalang din po kayong kumain sàamin ng breakfast nay tawagin nyo na po sila tay Lando para maka kain na."

"Ay nako hija h-hindi na-

"Sige na po nay Wini wag na ho kayong mahiya kayo naman oh. Saka mas masaya pong kumain ng agahan kapag mas marami tayo."

"Sya sige na sige tatawagin ko lang sila. Ihain na natin yang mga niluto mo sa lamesa."

Masaya naman naming inihain ang mgà niluto ko sa hapag.

"Ckari, be kain ka na. Baka ma late ka sa school mo."

Susubuan ko sana sya pero di nya naman ako pinansin. Sinusubok yata talaga ako nang batang to.

"Papa subuan mo ako please."

Nainis naman ako sa sinabi nito.

Di mo talaga malaman ang ugali ng batang to, at napapansin ko din na parang nagiging spoiled na yata sya masyado gawa din ng ama nya.

"Here."-at sinubuan naman sya ng ama nito.

Aba nag kakasundo talaga tong dalawa. Pero konting konti na lang talaga ang pasensya ko dito sa batang to, lalong lalo na dito sa demonyong to, binibrain wash nya yata ang anak ko jusko naman.

Talagang kinukunsinte yung bata.

Nag titimpi lang ako kaya na naman umupo nalang din ako at kumain. Naka tingin saakin si nay Wini na parang pinapahinahon lang ako.

Haaay nakaka inis na talaga.

Wala naman akong magawa dito sa loob ng malaking bahay kaya lumabas àko at nag-ikot ikot.

Ang ganda pala talaga sa lugar na to. Napaka presko ng hangin, at Napakapayayapa ng paligid. Napatingin naman ako sa kabuuan ng bahay.

Napakalaki naman nito para sa isang tao lang. Nag aksaya lang talaga sya ng pera dito? Ang laki laki ng bahay na to eh.

"Oh hija napalabas ka yata?"

"Tay Lando kayo ho pala. Ah kase ho na iinip po ako sa loob eh saka napaka laki naman kase ng bahay na to para libutin ko pa."

"Ay talaga namang malake talaga ito. Kaso lang ngayon nga lang ulit dumalaw yan si Charlie dito sa bahay nya eh. Matagal na rin syang di nakakapunta dito simula noong pinagawa nya ito."

"Ah ganon po ba?. Eh bakit nag pagawa po sya ng ganito kalaking babay eh hindi naman po sya titira dito?."

"Nako hija yan nga din ang iniisip ko eh. Yan kase yang batang yan ay hindi nag sasabi basta basta nalang mag didisisyon ng isang bagay."

"Eh pero sabi nya sakin tay eh resthouse nya daw to saka nag s-stay din po sya dito pag may ka business meet sya dito sa tagaytay."

Hmmh. I can smell something dimwit.

"Ay nako kayo talaga mga bata kayo. Ang pagkaka alam ko kase nung ipinagawa nya ito limang taon ang naka lipas eh may pinag lalaanan sya nito. At yung nga narinig ko din kay Nanay Wini mo na may babae palang gusto ng pakasalan si Charlie noon kaya nya ipinasadya nya ito."

Bigla namang parang may maliit na bagay na tumusok sa puso ko.

May papakasalan na pala syang babae noon. Pero why he didn't tell me about that.?

Pero bakit naman syang mag aabalang mag sabi sakin na mag papapakasal na pala sya? Wala naman ako sakanya noon and I think hanggang ngayon nga.

"A-ah pero tay bakit ho wala pa syang asawa hanggang ngayon.?"- usisa ko pa.

"Kase naman bigla nalang daw nawala ang babaeng papakasalan nya sana."

Napaka swerte sana ng babaeng yun kung nakapag isip lang sya ng mabuti, nakalaramdam ako ng inggit sakanya aaminin ko pero sinayanya ang pagkakataon nya. Pero alam ko naman na lahat ng bagay ay may rason kung bakit nangyayare.

(ATTENTION: ang story pong ito ay walang antagonist promise. Puro mga eksenang kamanhidan lamang.)

Interesadong interesado ako sa lahat ng mga sinabi saakin ni Tay Lando. Sino naman kaya ang napaka swerteng babaeng yun? At bakit bigla nalang syang nawala na parang bula? Kung tutuusin napa swerte nya kay Damien kung nagkataon. Naiinggit nga ako sakanya eh buti pa sya. Pero sinayang nya.

Teka yun ba yun babaeng nakita ko sa laptop nya?

Biglang sumikip ang pag hinga ko. Hindi na nga ako mag tataka kung bakit yung babaeng yun ang gugustuhing pakasalan ni Damien dati. Napaka ganda nyang babae. Lahat na yatang gugustuhin ng lalake sa isang babae ay nasa kanya na.

I feel so insecure right now.

Walang wala ako kung ipag-kukumpara kame sa isa't isa.

Pero bakit nga ba sya umalis?

Saka panong di ko nalaman na may girlfriend na pala si Damien noon eh halos magkasama na kami sa isang araw?

Eh bakit pa ba kase ako nangengealam pa? Ako na ang pakakasalan ni Damien ngayon.

Oo, no choice naman kase sya eh dahil may anak nga naman kame.

Natatawa ako sa sarili ko, To think na I'm just a second choice.

Pero iba na ang panaon ngayon, ako na ang pakakasalan nya dahil wala na yung babaeng dapat sana ay para sakanya.

Nag aalinlangan pa ako sa kasal pero this time narealize ko na.

Gagawin ko ulit ang lahat para mahalin nya ako. Gagawin ko ulit lahat para sakanya and at the same time para na rin sa anak namin.

Oo, mag papaka tanga ulit ako kung kinakailangan dahil eto ang gusto ng puso ko kahit di ma sumang ayon ang isip ko.

Mahal ko sya at kung saka-sakali handa din akong masaktan ulit.

Hindi ko alam kung hibang na ba talaga ako. Sinabi ko sarili ko dati na di na ako mag papatalo kung sakaling may maramdaman ulit ako sakanya. I promised to myself that I will never ever do stupid things again for him but what now?

I just can't...

   Then kung may girlfriend sya noon bakit nya pa hinyaang may mangyari samin na..y-you kn-know what I mean. Basta sasabihin ko nalang sakanya mamaya na okay na sakin na ikasal na ako sakanya. Saka wala naman daw akong karapatang tumanggi eh.

Oo nga no. Eh bat ko pa kailangang sabihin diba? Ang tanga ko talaga.

Yung anak ko pa ang pino-problema ko kung paano ko nanaman paaamuin yun mana sa ama eh malakas ang topàk sa ulo.

Actually, ngayon ko nga lang na laman na ganyan ang ugali ng batang yan. Simula lang nung nag-sama sila ng ama nyang demonyo....

"Hi baby how's your school?"

Sinalubong ko ito.

But she just ignored me at direderetsong papunta sa hagadan, dun nanaman uminit ang ulo ko. Hindi na pwede to, di na talaga ako natutuwa sa ugali nya.

Swerte di nya kasama ang konsintidor nyang ama lagot sakin tong batang to.

"Ckaress you're testing my patience again." Tumigil ito sa pag-lalakad.

Alam kong alam nya na galit na ako. Alam  nya kase na once na tinawag ko na sya sa buong pangalan nya ay galit na ako.

Dahan dahan itong humarap saakin and BANG! hahahaha umiiyak sya.

Ganyan yan eh, gagalit-galit sya sakin pero pag yan pinagalitan ko na iiyak-iyak sya.

"Huhuhhhuuh..Kase mama inaaway mo àlways si papa eh kaya di na kita love. Mabait naman si papa."

Eto nanaman kame. Wala nman akong ginagawa sa papa nya. Baliw lang talga silang dalawa.

Gustong gusto ko nang paluin talaga tong maliit na to eh kanina pang umaga kaso lang syempre bata naman yan di kailangang patulan sabi nila huh pero saakin papatulan ko natalaga to pag di na ako makapag timpi.

"Hayyyy...sige sige na inaway ko na. Ako naman lage. So, what do want me to do para di ka na magalit?"-pang aamo ko.

Lumapit naman ako at binuhat ito. Ang bigaaatt!

I brush her tears, tumigil narin sya sa pag-iyak at sumandal pa sa may dibdib ko.

Batang to talaga, di ko matiis eh syempre anak ko.

"Dun tayo mag sleep sa room ni papa, ma."

..

No.

Ano nanaman kaya ang gagawin ko ngayon?

For god sake ayokong matulog kasama sya, Ayoko talaga.

But Ckari is insisting it para maging okay kame.

Bat kase yun pa ang gusto ng batang yun?

Since gabi na naman at baka tulog na si Ckari sa kwarto nya mag kukunwari nalang akong nakalimutan ko at mag kukunwari akong tulog in case na baka pumasok sya dito.

Sana naka limot ang batang yun ayoko kase talagang makatabi yung ama nya di porket mahal ko gusto ko nang katabi.

Baka di ako makatulog nun.

Haha 9pm na pala at sure ako na tulog na yung anak ko na yun.

"Mama!"

Nataranta na ako ng kumataok na ito.

Wahhh Patay na!

Dali dali naman akong tumalon sa kama at ready na ako sa acting ko.

"Mama."

Ramdam ko naman na kinulbit-kulbit ako nito ng kanyang malilinggit na daliri.

"Mama."

"Hhhhmmm ano yun be?"

"Mama tara na tulog na daw tayo dun kay papa."-kinuha nya pa ang kàmay ko at hinilila na ako.

"Ah-ahy ganon ba be? Bukas nalang ako ma si-sleep dun pagod na si mama eh saka tingnan mo naka sleep na ako oh."

"Okay wait lang mama I will just ask something to papa."-she cheerfully said.

At ayun umalis na sya at sinarado na nya ang pinto ng kwarto ko.

Yes, ligtas na ako.

Balak kona sanang bumangon ng narinig kong bumukas ulit ang pintuan ng kwarto ko.

Nag kunwari ulit akong tulog.

"There papa oh, i-buhat mo na si mama."

"Ofcourse baby."-masaya namang sagot ng àma.

Nakooo, Talaga naman. Naramdaman ko na lang nà umangat ang aking katawan at nag simulang mag lakad ang may buhat saakin.

Sumibol àng kaunting kilig ko sa katawan, feel like princess ako at buhat ako ng prince ko. Ang bango nya, yung tipong nàtural scent na talaga.

"You like my scent huh?"-pang aasar  itong banggit.

"I know you're awàke. You're not a good pretender."

Iminulat ko na ang aking mata at nasa isang magandang kwarto na pala ako at nasa higa sa naka lambot at malawak na higaan.

Nilibot ko naman ang aking paningin. Ang ganda dito sa kwartong ito, ito ba ang kwarto nya?

Malinis, mabango at maganda ang pag kakaayos ng kwarto nya parang hindi nga lalake ang may ari ng kwarto

"Do you like it here?"

"Y-yes, parang di mo nga kwarto eh kase parang pang babae."

"Then why you're pretending that you're sleeping kanina?"

"A-ah hi-hindi ah, tulog na talaga non no."

"I hope I can believe you."-and them he just lay in the bed too.

I suddenly felt something when I look at him na naka higa sa kama, medyo nailang din ako at sa oras na iyon at magka tabi kami sa iisang kama.

Napaka gwapo nya talaga kahit sa anong angle.

I look away ng may naalala ako, yung babae na gusto nyang pakasalan na bigla nalang nawala.

Hanggang ngayon ba hinahanap nya parin yung babae? Mahal nya pa ba?

If ever na bumalik ba ang babaeng yun di na sya mag papakasal saakin at iiwanan nya kami ni Ckari?

Di pala dapat ako nag-iisip ng ganito, kami na ang pamilya nya ngayon àt ako ang magiging asawa nya.

"Mama lets sleep. Dito ka harap samin ni papa ma para love tayong tatlo."

Dahan dahan naman akong humarap sakanila.

Mahirap na baka topakin nanaman tong batang to alam nyo naman.

Pumikit naman agad ako at yumakap sa anak ko.

Ang  sarap sa pakiramdam.

Pero meron talagang akong ibang nararamdaman eh, I just can explain what's it.

Parang kinakabahan na naiilang and something.

Hinayaan ko  na lamang iyon para maayos akong makatulog, at maya maya lamang ay simiksik narin ito sa akin at yumakap.

Nagulat naman ako na may isa pang mabigat na brasong sumampay saaking bewang at ang pamilyar na amoy ng kanyang presensya.

"Just sleep my babies, new happy day is waiting us tomorrow."

Natigilan ako ng bahagya, naramdaman ko nalang kasi ang isang maiinit na halik sa aking labi.

This time I can't manage to close my eyes.

Nakita ko pa syang ngumiti after he kissed me, tumibok naman ng mabilis ang puso ko at pawang nanginit any buong mukha, pasimple kong tinago iyon para di nya mahalata.

"Good night."

"G-good night din.."

"Good night din po mama at papa."-Ckari.

"Good night din baby."-and then I kissed her un her forehead.

Her father just hug us and kiss her in her head too.

It seems like were a happy family this night at sana it will always like this.

Tulad nga ng sabi ni Damien babalik kami ng Manila so eto na ako ngayon nasa dati konang apartment.

Bulamalik ako dito sa apartment ng patakas lang kase naman ayaw talaga ni Ckari na umuwi ako dito gusto nya dun na din ako titira sa bahay ng papa nya which is ayoko muna.

Gusto ko munang ie-enjoy ang single days ko kase this next two weeks na daw ang wedding namin.

Napilitan lang naman ako dito eh.

Biglang nag ring ang phone ko,

Calling: Ernesto..

(Baklaaaaàaa!!!)

"Ano ba yan nest mabibingi ako hah!"

(Baklaaaaaaaaaaaa!!)

"ERNESTO TUMIGIL KA KAKATILI! Para kang inaano jan!"

(Nako huh! Ikaw kung di ka pa tinawagan di ka pa nag paramdam talaga!)

"Tss. Busy lang talaga nest sorry."

(Busy kay Mr. V kamo! Hahahahaha...)

"Hoy hindi no! Syrmpre may inaasikaso ako eh, yung anak ko pa."

(Kunwari ka pa. By the way asan ka na ba ngayon tagaytay parin ba?)

"No nasa manila na ako, kakarating lang namin last night. Andito ako sa apartment ko."

(Eh bakit nandyan ka pa sa apartment mo eh diba nga pwede ka na naman palang tumira dun sa bahay ni Mr. V.? Uyyyy! Nag papalkipot ka lang siguro no para sunduin ka nyaaa..)

"Hay nako bakla ka pwede ba! May class ka ba ngayon?"

(Oo meron pa eh, pero mamayang mga 2pm wala na kaming class ni ma'am marie. Bakit?)

"Labas tayo namiss ko kayo eh."

(Okayysss game na game kami ni Marie jan basta libre!)

"Oyy anong libre ka jan? KKB tayo!"

(Hmmp damot)

"Message ko nalang sayo yung place baks.)

(Okei! Sige na sige na at may klase na ako bakla. Byeei!)

"Hm bye"

 Sasabihin ko na din sa kanila mamaya na ikakasal na ako. Hahaaha

Ano kaya ang magiging reaction ng mga yun?

Sa kasamaang palad, may tumawag ulit,

Istorbo talaga.

Calling: Damien...

"Hel-

(Lilipat ka na sa bahay tomorrow. Pack your things.)

"H-ha san ako titira?"

(Seriously? Sinabi ko na.)

Sungit talaga. Boss na boss ang tono nya.

"S-sa bahay mo ba?"

(Do you have some other choice?)

Oo na, Gets ko na. Di nya naman ako kailangang sungitan lagi.

"Ayoko di ako lilipat dyan."

(Try me Castillo.)

"Talaga!"

Ibinaba ko nalang ang tawag.

Kala mo hah.

Mag mamatigas muna ako. Napaka nya kase eh, di ko sya pakasalan jan eh.

Wow parang may choice din ako no?

"I miss you so much REEEEEENNNN!"-tili ng bakla.

Ang tinis. Pero pag bigyan nyo na sa labas lang yan ganyan pero pag nasa loob ng school yan parang santo yan. Deretsong mag salita at medyo seryoso daw kunwari sa buhay.

Pero lahat naman ng studyante alam naman na ganyan yan lagi pa nga na pi-favorite teacher of the year yan eh kase halos lahat ng students friends nya.

"Miss ko din kayooo!"-and we hug each other.

"Oh asan si Jimarie?"

"Ay nako wala! Inis nga yung babaitang yun eh. Ayun dun sumama kina ma'am evelyn kase mag di-divi daw."-he rolled his eyes.

"Tsh tara na nga beks, Kain na tàyo tom.g na ako eh haha libre mo ah!"

"Kita mo kita mo! Sabi mo kanina KKB?"

"Di na nag bago na isip ko PM nalang pala bakla."

"Anong P.M?"

"Pakapalan Mukha."-at inirapan nya ulit ako.

Haha ang funny nya talaga kasama.

A.POV*)

Walang ka malay malay ang mag kaibigan na may isang taong pilit na nag pipigil sa inis habang sila'y nag tatawanan.

"So she's flirting with that guy again?"

"Eman she's not in her apartment, and you know what to do."

"Copy sir."

That woman...