Chapter 17
1825 Words
Napansin namin ang tuluyang pagkatulog ni Pi. Inalis ko ang kamay ni Pia na nakahawak sa akin. Inilahad ko ang aking kamay at isinensyas ang aking pag papa ubaya.
"Thank you. I am dying to seek answers to a lot of questions. Can you spare me a while." Tumango ako.
Pinanuod kong buhatin nito si Pia at maingat na inihiga sa isang kama na naroroon. Pagka tapos ay bumalik siya sa akin.
" Ronnwald Xander Dela Pena." Pagpapakilala nito sa akin sabay alok muli ng kanyang kamay.
Tinanggap ko ito at mahigpit na nakipag kamay sa kanya.
" James Henddrix Sorriano" Pakilala ko.
"That strange... do we know each other from before? Your name is some what familiar..." Sabi nito.
Umiling ako.
Nguniti siya sa akin at naupo kami pareho sa sofa.
" Hinanap ko si Dey, Merredette for the last three years. Nawalan kami ng communication. I even hired investigators pero dead end. Hanggang dun lang sa sinasabi ng balita na na kidnap ito at nasugatan si Gorrospe while saving her." Simulang paliwanag nito.
"It was all a lie pare. That devil! I believed you know Vonn and Abby?" Tumango ito ng tukuyin ko ang pinsan ko at ang asawa nito.
" Vonn and Abby were very worried about her.They had asked me to help their friend.Sila daw kasi ang unang tatanungin pag nawala ito basta basta. At first I was hesitant but upon learning kung sino yung ipinipilit ipakasal sa kanya. I knew the devil. He was the one who kidnapped, tortured, raped... and killed my fiance years ago. I don't want anyone who will go through the hell I've been." Nakatungo kong sabi. Pilit na iwinawaksi ang mga luha na uti uti na nmang namumuo pagkatapos alalahanin ang masasakit na pangyayari sa naka raan.
"I am sorry to hear that...." simpatya nya sa akin.
"There were planning the escape ng malaman ng family nya na she's pregnant and not his. Kinulong siya sa kwarto and when that devil came. He beaten her and tried to rape her." Narinig ko siyang napamura .
"Luckily the pepper spray that Vonn had given her was still in her pocket. She had used that to escape. She stole his car and drive it all the way to another province where she find a way to go to my address. I found her sick, she was badly beaten." Pinapanuod ko siyang tumayo at pabalik balik na nag lakad. Tila nag iisip.
" Para mailigaw mga humahanap sa kanya. We change her name to Pia Sorriano. She was known as my wife and Allessxandria is our daughter." matalim siyang tumingin sa akin. I can understand his pocesiveness. He must have love her.
"It's just all a lie of course. I never touch her. She is just like my sister. We both fight for justice against that devil." napansin kong medyo lumuwag naman ang kanyang pag hinga.
Tumayo ako at tinapik siya sa balikat.
"Please take care of them. I'll passing you the tourch. Naririto ka na please continue what I have started." At tinungo ko ang pinto. Napatigil ako ng marinig kong nagsalita siya.
" Dont worry, I'll protect them both from that bastard.... Thank you. I owe you my family's life. One of these days I may be able to repay for all the things that you have done." Sabi nito sa akin.
Ngumiti ako.
"No need just take care of them and make them happy. Protect them both." Yun lang at tuluyan ko ng silang iniwan.
Masakit sa akin na mapawalay sa mag ina. Ngunit naririto na ang tunay na nag mamay ari sa kanila. At naririto na rin ang aking Hailey Sabay sabay naming bubuuin ang aming mga buhay.
Dahil hindi na muna ako maaring umuwi sa condo unit ko ay sa bahay ng aking mga magulang ako tumuloy. Walang tao doon kundi mga katulong lamang. Nag marating ko ang aking kwarto ay agad kong hinubad ang aking uniporme at basta na lamang humiga sa kama upang ipahinga ang pagod kong katawan.
Ang alaala ng mga ngiti ni Hailey ang umaakupa sa aking isip. I miss her terribly. I reach for my phone and texted her.
Me: I miss you Babe! Hope your doing good. See you soon.
Nalangiti kong ibinaba ang aking phone at pumikit.
Nagising ako at napansin na umiilaw ang phone ko. Its a signal na mayroon akong message. I smilled ng mabasa kung kanino galing.
Babe: I miss you too. I am doing great. Being thinking about you. Cant wait to see you soon!
Napangiti ako ng mabasa ang message nya. Mukhang bumalik na kami sa dati. Wala namang nagbago sa nararamdaman ko sa kanya. I can also feel her sincerity. I think its not just lust that keep us happy but also the love that we have from a long time ago.
Napakasakit man ng dinanas ko nung basta na lang niya akong hindi kina usap at nagpakalayo layo sa akin. Nagalit man ako sa mahabang panahon sa kanya. Now I realized na hindi pala yung galit kundi tampo at sama ng loob. Natabunan lang nun ang pag pagmamahal ko sa kanya. Para akong teen ager na napapangiti ng mag isa.
Naputol ang aking pag mumuni muni ng may kumatok sa aking pinto. Bumangon ako at pinag buksan iyon. Nagulat pa ako ng makita ang isa naming kasambahay.
"Good morning po ser, pasensya na po. May bisita po kayo sa baba. Masyado pong mapilit." Halata ko ang pag aala ala sa kanyang mukha.
Kababangon ko lang talaga kaya siguro nag aala ala ang isang ito na ito ay ikagalit ko. Tumingin ako sa aking relong pambisig. Mag aalas diyes na ng umaga. ganoon kahaba ang itinulog ko. Dahil siguro sa pagod at sari saring emosyong pinagdaanan ko ng nagdaang araw.
"Okay lang. Paki sabi paintay na lang saglit at maliligo lamang." Naka ngiti kong sabi sa kanya upang mawala ang pag aala ala nito.
Tumango ito ngunit hindi pa rin naalis ang pag aala ala sa mukha. Tumalikod na ito at naglakad palayo ng maalala kong itanong.
"Sino pala yung nagjhahanap?" Tanong ko.
"SSer... si Congressman Gorrospe po..." nakatungo niyang imporma.
Nagsalubong ang kilay ko at umahon ang emosyon sa dibdib ko. Tumango na lamang ako bilang pag acknowledge sa sinabi ng aming kasambahay.
Naligo ako ng mabilis at nag palit ng cargo shorts at isang puting t shirt lamang. Binaba ko ang aming sala na kung san nakita kong naka upo ang isang taong labis kong kinakasuklaman. Naka suot ito ng suit. Mukha siyang kagalanggalang. Napangisi ako sa aking naisip. Nasa tabi nito at naka tayo naman ang dalawang lalaki na naka polo barong na puti.
"I'm sorry top keep you waiting congressman. You came as a surprise." walang buhay kong sabi. It cost me all my patience not to punch the devil.
" Alam mo naman siguro kung bakit ako narito Sorriano." Walang buhay nitong sabi. Habang hindi man lamang nag abala na tumayo at magbigay galang sa may bahay. His arrogance shows.
"You got someone who belongs to me!" Mariin nitong dugtong.
" Ako... hahaha talagang ako? Or your talking to yourself?" Sarkastiko kong sagot sa kanya.
"Bakit ba ang hilig mong kunin ang tira tira ko?" Now he's taunting me.
"Come again? Cut your game. I am a busy man. What's your doing here?" Naiinis kong sagot. Konti na lamang at mapuputol na ang pasensya ko. Masusuntok ko na impaktong iyon.
"You got my fiance. Ibigay mo siya sa akin kung ayaw mong kasuhan kita ng kidnapping at serious detention." Utos nito sa akin. Hindi ko mapigil na mapahalakhak.
" Seriously?" Sabi ko sa pagitan ng mga halakhak.
" I am not here for a chit chat. Handed her to me." Kung siguro sa ibang tao niya ito sinabi. maaring nangatal iyon sa takot. But not me. I've been through hell and back because of him.
" Medyo ang kapal mo naman para sabihin sa akin yan... Its so ironic kasi dapat ako ang nagsasabi nyan sa iyo." Inis kong sabi.
"Too bad wala kang ebidensya!" Pang aasar pa nito.
"And too bad.. I dont have any idea what your talking about. Wala sa akin ang hinahanap mo!" Sagot ko. na lalo niyang ikina inis.
"Where is Merredette?" Tanong niya na may pangigigil.
" Too bad... I wish I know who she is.. so that you will feel what it feels like!" Walang katakot takot kong sabi. Mangyari na ang lahat hindi ko sila ituturo.
" Hindi ka ba natatakot sa akin? I am powerfull? You know... I can do things."May himig pagbabanta sa kanyang boses.
" Yeah, I know nagwa mo nga diba.. and until now I'm still looking for evidence. But in time.. lalabas din ang totoo." Tukoy ko sa nangyari kay Yvonne at sa anak namin.
" Your blamming me for her death? You have no evidence... and besides, anak ko yung dinadala nya hindi sa iyo!" Nakangiti niyang sabi.
Umaakyat lahat ng dugo ko sa aking ulo. Gusto ko na siyang suntukin ng marinig ko ang isang pamilyar na tinig.
"Ser Drix, tumatawag po si Maam. Babe po!" Putol sa akin ni kuya Bong ang driver ni Papa. Mahigit na itong 20 years sa amin, at alam nito lahat.
"Ser, Babe po.. si maam." Ulit nito sabay turo sa aking telepono na ibinaba ko sa isang cabinet bago ako pumasok sa sala kanina.
Napatingin ako kay kuya Bong. Halata sa kanyang mukha ang pag aala ala. Napansin ko rin ang hindi mapakaling kilos ng ilang naming kasambahay.
Huminga ako ng malalim. Lumapit ako kay kuya Bong na hawak pa rin ang nag riring kong cellphone. Tumango ako at tinapik siya sa balikat upang magpasalamat sa pag basag nya sa aking galit upang hindi patulan ang aking bisita.
Sinagot ko ang tawag ni Hailey at nilagay yun sa loudspeaker.
"Hi Babe.. miss me?" Bati ko kay Hailey habang nakatingin sa mata ng aking bisita.
"Ay.. he is not conceited!" At narinig ng lahat ang kanyang tawa. Napapikit ako at saglit na nakalimutan ang kasalukuyan at nalukuban ako ng kakaibang saya ng marinig ko ang kanyang halakhak na hindi ko narinig sa loob ng isang dekada.
" Dont do the laundry, dont even clean the house... I'll do it after I came back! I want you to rest take enough sleep and don't stress yourself too much Babe."
"Your always pampering me Babe, how could you!" Malambing na sagot nito sa akin.
"Anong gusto mong pasalubong?" tanong ko.
" Just you. I miss you."
Nahalata kong binobosesan nya ang kausap ko. At ng makompirma nito na hindi ito ay tumalikod na lamang ito at walang paalam na umalis. Pinanuod ko sila hanggang sa mawala na sila sa aking paningin.
" I'll come and fetch you and spend the day with you."
" I am looking forward on that day.. have to go.. Im still at work. Take care! bye."
"You too... bye!" Pamamaalam ko.
- Writer
