Teach me to love

Chapter 1: Unknown Number

Chapter 1: Unknown Number

9:30 AM

"Kringgggg kringggggg kringggggggggggg" tunog ng bell habang lahat ng mga estudyante ay palabas na ng kani kanilang room. Sabay sabay naglalabasan, may mga nagtutulakan, may mga nagkwekwentuhan habang naghahampasan, may mga naghihintay at nagpapapansin sa mga crush nila, may mga patalon talon habang ginagaya ang eksena sa episode ng paboritong pelikula o serye. Ganito araw-araw ang eksena na makikita mo sa hayskul. Sobrang nakakamiss. Bumabalik talaga lahat sakin kapag nakikita ko mga eksenang ito. "Good morning po Ma'am Tine." bati ng estudyante na hindi ko matandaan ang pangalan. " Good morning din" sagot ko sabay ngiti. Nakakatuwang isipin na dati ako yung bumabati sa mga teachers ko minsan nga hindi ko nababati tapos magtatampo at magbablind item sa room na kesyo may estudyante daw siya na hindi manlang marunong bumati sa kanya kapag nakikita siya sa ibang room. Ako naman na biglang naalala na hindi nakabati dahil nahihiya. Wala lang nahihiya talaga ko minsan eh. Naguguilty tuloy ako pag nagblind item na ang teacher ko at feeling ko kasi ako ang tinutukoy niya. Eh napakarami naman niyang estudyante na hindi talaga bumabati. Siguro masyado lang ako guilty at mabait HAHAHAHAHA.

4:30 PM

Malapit na naman mag uwian. Kaya naisipan ko na pumunta muna sa corridor para magmuni muni at para tignan na din ang mga estudyante. Tingin tingin habang sumisipsip sa mainit na kape na nakalagay sa paborito kong tasa galing sa paborito kong tao. Naalala ko naman tuloy siya. Napaisip na naman tuloy ako. Kumusta na kaya siya? Nasaan na kaya siya? Makikilala pa kaya niya ko if ever na magkita kami? Dami mo namang tanong 'te. FYI sobrang busy na nun sa life niya baka nga ni isipin ka at i-aadd sa sss hindi na niya magawa. Hayss. " Celestine Hera Mendozaaaaa!" sabay buga ko ng kape dahil sa gulat at nilingon ko na ang taong tumawag sakin na bumasag ng muni muni ko. Sabi ko na siya yun eh. Siya lang naman mahilig magtatawag sakin sa buong pangalan. "Ano naman ichichika mo sakin? Pwede ba Laureen tigil tigilan mo na yang mga tsismis mo ah at mag asikaso ka na ng mga forms. Malapit na gawaan ng grades". nakaismid ako patingin palayo at bumalik na sa pagkakape. "Hoy, hindi 'to tsismis! Saka girl 'di ako tsismosa ah. Totoo ang mga sinasabi ko based on facts lahat yan. May reliable sources ako. Hmmp! Sungit mo naman girl!" hinawakan niya ang braso ko para mapaharap ako sakanya. "May chika ko at sure ako na gusto mo tong malaman" pang aasar at nakangisi sabi ni Laureen. " 'Wag mo nako idamay diyan Laureen. Masyado kong busy. Humahabol ako sa mga deadlines next week." pagsusungit kong sagot. "Ah. Talaga lang ah? Hindi mo ba gustong malaman kung sino ang new co-teacher natin? pang- aasar ni Laureen. " Kahit sino pa siya, edi welcome". mabilis kong sagot sabay higop sa aking kape. " Sigeee girl, sabi mo 'yan ah. Tignan natin" sabay tawa ng malakas na may pang-aasar. "Hoy hoy hoy! Maria Laureen Santos ah, ano 'to bat may pagbabanta sa boses mo? Aber? Ha? Sabihin mo nga!" Naiinis ko nang sagot. " Secret na, wala ng clue kasi pabebe ka. Sige na diyan kana. Magugulat ka nalang sa Monday! See youuuu!" aniya habang patalikod at naglakad na palayo.

5:00PM

"Bye, Ma'am Tine!" "Bye po Ma'am" "Larga na kami Ma'am" " Babush Ma'am Tine"

Sunod-sunod na paalam ng mga estudyante at kapwa ko guro. Ilang minuto pa at ako nalang ang natira mag-isa sa Faculty Room. Sanay naman na ko. Every day naman akong late umuuwi compare sa ibang mga teachers. Lalo na sa best friend kong si Laureen. Hay naku, yun pa ba. Bago palang mag 5pm nasa faculty na yun para mag atos ng gamit at ng mukha niya. HAHAHAHA sanay nalang talaga ko na ako lang mag-isa. Tinapos ko lang lahat ng grades at forms ko para sa Releasing of Cards at nagligpit nako para makauwi. Routine ko na ang maglinis ng faculty.Naglinya ng mga desk, punas konti at nagwalis lang ako ng floor. Ilang minuto pa at bumaba nako para umuwi.

6:30 PM

Pagbaba ko sa may gate. Nakangisi na naman sakin si kuyang guard na siyang snaay na sanay naman na din sa pag uwi ko ng gabi na. " Good evening po, Ma'am Tine. Ingat po kayo sa pag-uwi. Sipag niyo po talaga ma'am." aniya habang nakangiti. " Good evening din po Manong. Ingat din po kayo see in Monday po." tugon ko sa pagbati ni Manong Guard. Habang patuloy na naglalakad sa sakayan ng jeep. Maya maya pa may dumating na ang jeep. Agad na kong sumakay. Nang makasakay na ko sa jeep naisip ko ulit yung eksena namin ni Laureen kanina. Sino kaya ang tinutukoy niya na bagong co-teacher namin. Nakakaintriga din pala ah. Friday pa naman ngayon maghihintay pa ko ng mag-Monday bago ko malaman. Hayss ano ba naman si Laureen. Nakakainis. "Oh, Sampaguita, Sampaguita may bababa ba diyan?" Bumalik ako sa ulirat sa sigaw ng konduktor. " Opo, Kuya sa tabi lang po." sabi ko ng may pagkadismaya dahil naputol ang pag iisip ko. Pag baba ko ng jeep. Naglakad nako patungong pila ng tricycle. "Kuya, Ocean St. po" sabi ko sa driver. "Sige po ma'am" Pasok po kayo." Medyo malayo kasi ang bahay ko sa babaan ng jeep kung lalakarin aabutin ako ng mga 15 minutes . Sayang din yun. Kaya nagtatricycle nalang ako.

You always ask me those words i say and telling me what it means to me.Every single day you always act this way for how many times i told you I love you for this is all I know. Come to me and hold me and you will see the love I give for you still hold the key. Every single day you always act this way for how many times i told you I love you for this is all I know. I'll never go far away from you. Even the sky will tell you that i need you so for this is all I know. I'll never go far away from you.

Narinig ko na naman ang kanta ni Erik Santos na 'to. Super drama ko pag naririnig ko 'to. Bumabalik lahat sakin ng memories during high school. It also reminds me of someone I want to forget but until now I can't. Grabe ka Erik ah papaiyakin mo na naman ba ko sa kanta mong 'to? Ayoko 'di mo ko mapapaiyak ngayon. Dedma ka sakin ngayon madami kong grades and school forms na tatapusin. Maya-maya pa ay dumating na kami sa tapat ng bahay ko. "Para po kuya, patabi nalang po, salamat po. Kuya, ito po ang bayad." sabi ko at agad na bumaba sa tricycle at nag abot ng bayad. *brooooom brooooom broooooooooom* Ingay ng tricycle na tuluyan nang umandar papalayo. Pumasok na ko sa bahay na patuloy ang pag-iisip. What if binigyan ako ng sign ni Lord----- Oh my! Hindi pwede. Hindi yun mangyayari. Hindi, hindi, hindi..... Paano kung si---- ang bago naming co-teacher kaya super gusto na sakin ichika ni Laureen? No, this can't be happen. Oh no! Nag ooverthink ka Celestine! Gumising ka. Focus. Focus. Focus. Hinga ng malalim. Buga! Hayyyy.

8 PM

Agad agad nakong nagbihis para simulan ang mga school forms na kailangan kong tapusin. Grabe nakaka ilang kape nako pero di ko pa rin nakakalma ang sarili ko. Lutang ako habang gumagawa ng mga gawain ko. Lutang ako kasi super iniisip ko pa din na " What if siy talaga ang co-teacher namin na bago?" Hindi ko maisip what will be my reaction if I were to see him again? Ano ka ba Celestina? You hve to focus on these school works! Fix yourself and go finish these. Agad agd akong nagtimpla ulit ng pang nth time ko sa kape . Oo mukhang palpitate tayo nito mamaya o bukas. Pagkatapos kong magtimpla ay ginawa ko na agad ang mga dapat kong ipasa. Sinamahan ko ng konting music pra mas mabilis ako sa paggawa at siyempre para marelax ako kahit dami kong ginagawa and iniisip. Sa kabila ng pag ooverthink ko. Natapos ko naman ang mga gawain ko before 3am. Matutulog muna ko at mag aalarm ng 4:30am para mag asikaso pagpasok.

4:30 AM

"Krrrrrrrrrriiiiiiiiiiinggggggggggggg! Krrrrrrrrrriiiiiiiiiiinggggggggggggg! krrrrrrrrrriiiiiiiiiiinggggggggggggg!" mabilis ako nagising at hinanap ang cp ko at papatayin ko ang alarm. "Sakit naman sa tainga ng alarm na 'to". sabi ko sa sarili ko sabay patay sa alarm ko sa aking cellphone. After some seconds. Tumayo nako para mag asikaso. Una kong inaayos ay ang kama ko. Kasi ayokong nakikita na magulo yun especially if wala naman nakahiga. So, after I woke in morning I always clean my bed. After my bed I washed my face and do gargle to take away the bad breath and bacteria on my mouth after sleeping. Righ after that, I will cook my breakfast. Usually, I want to eat bread and have a coffe before eting my breakfast. I always make sure that I have a lot of energy to teach my students that's why matakaw ako every morning. Ay hindi lang pala morning pati sa noon and afternoon and evening. Anyway, after kong magbreakfast. Naliligo nako at magbibihis. Matagal ako maligo kaya nagpapatugtog ako pag naliligo. Paborito ko ang kanta ni Toni Gonzaga siyempre. Idol ko yun eh.

'Di maikumpara ang nasa camera

Aking nadarama kapag kasama ka

Bawat sulyap at titig, katumbas ay langit

Bakit nasa isip, wala nang papalit

Sa 'yong mga tingin

Ako'y natutunaw, bakit nalulusaw?

Puso'y umaasa sa 'yong pangako, sinta

Ika'y maghihintay kahit na mawalay

Nguni't lumipas at pag-ibig mo'y nahimlay

Baka ang prince charming at 'yun bang happy ending

Ay parang bituin, mahirap sungkitin

Paulit-ulit lang, 'di maintindihan

'Pag ika'y nariyan, hindi malimutan

Ang iyong mga tingin

Ako'y natutunaw, bakit nalulusaw?

Puso'y umaasa sa 'yong pangako, sinta

Ika'y maghihintay kahit na mawalay

Nguni't lumipas at pag-ibig mo'y nahimlay...

Grabe. Narerelax talaga ko sa mga kanta mo Toni G. I am your fan forever. After kong maligo at magbihis. Chinecheck ko ulit mga gamit ko if may nakalimutan ako. I am also checking my ohone always to have updates from school ganyan. Then after opening my phone--- SATURDAY! SATURDAY pala ngayon?! Sobrang sipag ko naman para mag asikaso. Ano ba yan?! Agad akong nagpalit ng pambahay. Ang paborito kong suotin sa bahay ay white shirt and shorts. Ang comfortable lang. Wala akong kasama sa bahay kasi I want to live independently. My parents are in province and from time to time, pinupuntahan ko sila. Usually pag may short break ako from school kasi di naman pwede na every weekends pupunta ko sa province namin which is Laguna kasi hindi praktikal at saka nagtitipid ako. I want to save more money for them.I have dreams for them that's why I have to save up more money. Sobrang mahal ko parents ko and people around us witnessed that through the years. I always obey them kasi I know they know what is the best for me. Sobrang mahalaga ang mga magulang ko sakin. I can do anything for them. I can even sacrifice my happiness just to be obedient to them.

8 AM

*cellphone rings* Flashes on screen is the picture of my best friend and her name "Laureen Ganda". Actually, hindi niya yan surname or what, it is just that she edited her name on my phone. IDK she is so funny but I love her a lot. "Yes, bes?" yan ang nasabi ko pag sagot ko sa cellphone. " Hi bes, how are you? Natapos mo na school works? Natapos kana din ba mag overthink who is the new co-teacher of us? pang-aasar niyang sagot. "I am almost done with the school works and no, I didn't overthink noh! Alam mo ba bes, I thought may pasok today! Kakainis. Di ko naalala HAHAHAHA" pakwento kong sagot sa kanya. "Okay sabi mo eh. HAHAHA Hindi daw nag ooverthink pero di namalayan na Saturday today! Celestine wag ako! HAHAHA" pang- aasar na naman niya. " Alam kahit kailan napakabully mo sakin! Sus, I know this is your love language. HAHAHAHAHA super love mo talaga ko kaya ka super asar sakin." sagot ko na may pangbabawi sa asar niya. "Whatever. HAHAHAHA Sige na bye bye na. I will call you whenever I want to HAHAHAHA". pagpapaalam niya sakin sabay halaghak ng tawa. "Bye! Ingat ka always". pagpapaalam ko namang sagot. Laureen and I are best friends ever since first year high school. Nakakatawa pa nga ang kwento paano kami naging magkaibigan. Hanggang ngayon pag naaalala ko kung paano kami naging mag best friends. I still can't help myself from smiling. It is so cute. An unforgettable moment that changed my life. I can say that Laureen is my true best friend. She always have me no matter what. Same thing to me, I can always count on her anytime. I remember the days during elementary and high school. We always support each other, especially for the things which make us happy. I know that I will never ever see another friend like her. Actually, we do not treat each other as a friend, we are treating each other as sisters from anonther mother. I am not trusting anyone as much as I trust her.

11:30 AM

Habang nanunuod ng TV biglang nagflash yung pizza na ads. *krrrrrrt* Nagugutom na pala ko ni hindi ko manlang naramdaman. Agad agad kong kinuha ang phone ko to place an order sa favorite kong pizza parlor. Balik ulit sa panunuod and after ilang minutes bago pa dumating ang order ko tumunog ang doorbell and sinilip ko agad kung sino. It is "Laureen" She is holding two large cups of milktea. Favorite kasi namin yun. Binuksan ko ang door and she said with glee "SURPRISE" little did she know I am not surprised LOL. But I replied with pagkukunwari " Oh, you are here? Come in na bes." I let her in na para makaupo at makakain na rin kami. I am so happy that she came I don't know what to do with the box of pizza that I ordered. Sayang kasi if hindi ko mauubos. Buti nalang she came. " You know what bes? Your milktea will be a perfect partner to the pizza that I ordered. It will be here soon. Wait, I will check". *I check my phone to know if the driver is already on the way to my house for delivery.* "Sige lang bes, you know that pizza is my favorite naman eh. Ubos yan sakin HAHAHAHA." We both chuckled. I know naman talaga eh kasi. We have been best friends for years. Minutes later, may nagdoorbell na. It's the pizza delivery driver na. After kong magbigay ng payment at kunin ang pizza diretso na kami ni Laureen sa sofa at kumain na kami.

5 PM

After hours of chikahan namin ni Laureen. Nagpaalam na siya na uuwi na. "Bes, uwi na pala ko kasi may dadaanan din ko sa mall mamaya eh." "Sige bes, ingat ka. Salamat sa time, kwentuhan, and milktea." sagot ko sakanya. " Bye, bes. I love you" sabi niya habang lumalabas ng pinto. Heto na naman ako, mag-isa. Well, ayos lang naman sakin mag-isa kaya lang minsan gusto ko din ng may makakakwentuhan.

6 PM

Kakauwi palang ni Laureen an hour ago pero parang ang tagal tagal na nun. Well, honestly masaya mag-isa sometimes pero yung feeling na nabibigay pag may kauspanka at may nasasabihan ka ng mga rants mo sa buhay, ang sarap lang sa pakiramadam na may nakakusap at may nakikinig sayo. Most of the time, I choose to be alone, wala lang I enjoy the sane it gives me. Gabi na naman pala. Dinner time na pero wala akong gana na kumain. Nagugutom ako pero parang ayaw kumain ng katawan ko. Ayoko din naman magluto. Lumabas nalang kaya ako? Tama, pupunta nalang ako sa favorite kong cafe para magkape at tumingin tingin sa view doon. Nagbihis na ako agad para makaalis na. Kadalasan kong isinusuot ay yung comfy na mga damit. Diretso ako agad sa cabinet ko para kumuha ng shorts na di naman super iksi at sweater na cotton since malamig na kasi gabi na din. Nag sombrero din ako at kinuha ko na ang sapatos ko na Adidas sa shoe rack. Habang nagmemedyas nagbook nako sa Grab. Ilang minutes lang sinarado ko na ang bahay at lumabas. Agad namang dumating na ang Grab driver to pick me up at sumakay na ko agad. Habang nakasakay ako. Nagtext ako kila Mama and Papa kasi nasanay akong iupdate sila if mayblakad or gala ako. Wala lang. Hindi na naman nila ko nirerequired na magtext or mag update since I am living on my own naman na pero ewan ko there is something inside me na nagsasabi na it is still a thing to do. After a couple of minutes, dumating na kami sa Sky Cafe. This is my favorite cafe not only for their delicious coffee I also love the view where I can see city lights para magmuni muni. Nag order nako agad and umupo na sa favorite kong spot. Nagmhni muni lang ako at after magcoffe nagpicture picture lang ng view. Relaxing kasi eh. After that, nagdecide na din akong umuwi. Nagbook ulit ako ng Grab pauwi.

8 PM

Pagkauwi ko. Naghalf bath lang ako and toothbrush, bihis at nahiga na sa kama para magpaantok. Since nag cofee kasi ako di ako makatulog agad agaran. Kinuha ko nalang muna ang cellphone ko para magscroll scroll lang muna sa f*******:. Scroll scroll hanggang antukin HAHAHAHA. Maya maya nakaramadam nako ng antok. Binitawan ko na ang cellphone ko at natulog.

6 AM

*krrrrrrrrrriiiiiiiiiiinggggggggggggg krrrrrrrrrriiiiiiiiiiinggggggggggggg*

Tunog ng alarm ko na agad namang gumising sakin Naghintay lang ako ng mga 10 minutes at bumango na din para mag asikaso. Today is Sunday kaya magsisimba ko. Nagligpit ako ng higaan, nagtimpla ng coffe right after kong bumangon. Naligo nako pagkatapos kong magkape. Bihis na ko agad at malamig. After noon nagsarado nako ng bahay. Nilalakad ko lang papunta ng simbahan since labas lang naman ng subdivision namin konting kembot lang nandoon na ang simbahan. Ang daming nagtitinda ng mga bulaklak. May mga tiangge din na sari-sari ang mga binebenta. NAfter kong magsimba, tumingin tingin ako sabmga tiangge baka may magustuhan akong bilhan at mga mura lang. Praktikal kasi ako pagdating sa mga damit at ibang bagay. Gusto ko mura since ng damit naman naluluma din at nawawala sa uso kaya naiisip ko na hindi ganun kahalaga kung saan mo binili mas maganda ng mura pero quality naman. Ang gaganda ng mga damit at napabili na rin naman ako. "Ate, magkano po itong dress?" tanong ko sa tindera na nakaupi habang nagcecellphone. " 250" sagot niya habang sa cellphone pa rin ang tingin. " Sige po, salamat." sagot ko sabay lakad palayo. Ayaw ata niya ng benta kaya di ko siya bibilhan. Maya maya pa ay natapos na ako maglibot at naglakad na papuntang sakayan ng tricycle. Dahil may mga bitbit ako ang hassle pag naglakad ako pauwi kaya nagsakay na ako para di rin ako masyadong mapagod. Ilang minuto lang nakauwi na ko. Hinanda ko na mga binili kong pang ulam sa talipapa na katabi lang ng tiangge. Magluluto ako ngayon kasi Sunday may enjoy magluto ng ulam HAHAHA. Nagstart na ako magluto. Nagsaing na rin ako para sabay na sa pagkaluto ng ulam. Sinigang na baboy ang niluto ko kasi bukod sa favorite ko madalinpang lutuin. Maya maya pa naluto ko na ang ulam at hinihintay ko nalang pumitik ang rice cooker at maluto ang kanin. Pumitik naman na din ang rice cooker. Kumain na ako agad kasi mas masarap kumain pag mainit init ang kain at ulam na may sabaw.

*buuuuuurrrrrp* Hay grabe ang pagkabusog ko. Ang dami kong nakain na kanin. Taob ang isang kaldero na sinaing ko. Kaya ang laki ng bilbil mo Celestine eh! After kong kumain, nagpababa lang ako ng kinain ko at natulog nako.

*cellphone rings*

Nagising ako sa tunog ng cellphone ko. Si Laureen pala. "Hello bes, bakit? " inaantok ko pang sagot. " Hi bes, wala lang I just want to check on you" ani niya. " Heto, natutulog" sabi ko. " Ay sige sige bes sorry tulog ka nalang ulit." sabi niya then she hung up. Wow, galing talaga ng best friend ko. Anyway, wala nako sa mood matulog ulit. Nagscroll scroll nalang ako sa f*******:.

1 new notification

Cairus John Natividad sent you a friend request.

WHAAAAATTTT? BAKIT??? Yan ang initial reaction ko. Nanlaki talaga ang mata ko habang binasa ko itong notif na to from f*******:. Totoo ba itoooo? Wait, bakit ba ganito ang reaction ko. Malay mo nakita lang niya ko sa People you May Know eh. Oo nga, yun lang yun. Pero di ko naman siya balak i-aacept. Dedma ka diyan.

Makapag workout na nga lang. Binuksan ko ang application ko na ginagamit for workout. 30 minutes every day ang workout ko. Belly and butt workout ang ginagawa ko. Minsan chest workout din. After kong magworkout. Iinom lang muna ako ng tubig then after an hour ako kakain.

Matutulog na sana ako ng biglang may nagtext sakin na unknown number.

"See you tomorrow ?." Sino naman kaya ito? Baka naman wrong send lang. Hayaan mo na wala namang pangalan. *cellphone beeps*

" Celestine Hera Mendoza ?".

Sino naman kayo tong nagtext na ito? Bakit niya ko kilala sa buong pangalan ko? Nakakaintriga na ah. Gusto ko lang naman ng tahimik at payapa na isipan bago na naman sumabak sa isang linggong pagtuturo. Paano kung scammer to? Nakakatakot ah. Baka malimas savings ko. Hindi pwede. Rereplyan ko na sana kaso naisip ko paano pag mauto ako at mabigay ko details ng account ko sa bangko. No way. I am sure this is just a pathetic prangster. Naghilamos nakonng mukha at naghalf bath. Gusto ko fresh bago matulog. Pagkatapos kong magbihis, humiha na ako sa kama pero nasa isip ko parin kung sino yun. Hanggang nakatulog nalang ako habang inisip yun.