Dali-dali kaming napahiwalay ni Hazler sa isa’t isa nang bumungad sa amin si Daddy. At hindi maipinta ang mukha niya sa mga sandaling ito. “W-what the hell are you doing?”
Panay lipat ang tingin niya sa aming dalawa ni Hazler na ngayo’y nakatupis na ng tuwalya ang katawan niya. Samantalang ako, tanging dalawang kamay ko lang ang tumakip sa aking hinaharap. Hindi ko maipaliwanag ang hiya na nararamdaman ko; para akong nabuhusan ng malamig na tubig.
“S-sorry, Dad. I didn’t mean it!” Malakas na sampal ang itinugon niya sa akin kaya’t naluluha akong napahawak sa aking mukha na sinampal niya. “Ayaw mo sa kaniya, ’di ba? Bakit bumigay ka?” may diing tanong niya.
Nakayuko lamang si Hazler at di na nakasagot pa. “It his fault, Dad. Kung hindi niya ako pinasok sa kwarto ko at nagtungo rito
