Before We Fall Apart
Gaya nga ng inaasahan umuwi ng maaga si Grove.
"Nexie! Nexie!" Tawag nito papasok ng bahay.
"Nagpapahinga po si Mama." Sagot ng kanyang anak na pababa ng hagdanan.
"Bakit anong nangyaring sa kanya?" Tanong nito.
"Well hinimatay lang naman po siya." Pabalang na sagot nito.
"Nevy ano bang nangyayari sayo at ganyan ka kung makasagot!"
"Bakit ako! Bakit hindi niyo tanungin ang sarili niyo kung bakit ganito ako kung makipag-usap sa inyo Papa!" Sigaw nito. "Papa bakit mo niloloko si Mama ano bang ginawa niya sa inyo para magtaksil kayo sa kanya! Huh Papa! Ano!" Puno ng hinanakit ang mga itinuran ng kanyang anak saka siya tinalikuran nito at padabog na umakyat muli sa ikalawang palapag ng bahay.
"Nevy! Nevy! Nevy!" Tawag niya sa anak, ngunit tila naging bingi ito at nagtuloy-tuloy ito sa kwarto nito.
"Dumatin ka na pala Papa." Bati ng kanyang anak na lalaki.
"Wala ka bang pasok Sand?" Tanong niya.
"Wala na tinapos ko na lahat ng mga subject namin ngayon kaya maaga akong nakauwi." Sagot nito.
"Ang Mama mo? Si Poet nariyan na ba?" Tanong nito.
"Nagpapahinga na si Mama, si Poet naman na doon siya ngayon sa kwarto ni Nevy." Aniya ng kanyang anak na lalaki saka mulling ibinalik ang tuon nito sa laptop. "Papa one more thing, is it true!?" Biglang tanong ng kanyang anak.
"Ang alin?"
"Nevy and Poet saw you with other woman."
"Ahm..." Hindi niya naituloy ang kanyang sasabihin nang may bilang bumukas na pintuan mula sa ikalawang palapag kaya naman napalingon siya roon.
"No need to explain it Papa, we knew it already that you're cheating and lying to Mama!" Sigaw ni Poet na kalalabas sa kwarto ni Nevy. "Halika na Nevy." Aniya ni Poet saka mulling pumasok sa kwarto.
Agad siyang umakyat sa ikalawang palapag at tinungo ang kwarto ng kanyang dalawang anak.
"Nevy, Poet. Open the door please!" Pakiusap niya.
"We couldn't hear you!" Sigaw naman ni Nevy.
He sighed, when his girls doesn't want to open the door for him kaya naman dumiretso siya sa kwarto nila ni Nexie.
"Nex!" Tawag niya sa asawa.
Umungol lamang ito. Lumapit siya sa kama upang tingnan ito.
"Nex ang babaeng minahal ko noong nasa kolehiyo pa lamang kami. I was so happy when I met her. But now it seems like we're fallin' apart." Bulong niya at masuyong hinaplos ang pisngi nito, at nara Daman niya na mainit ito.
"Nex! Nex!" Ginising niya ito.
"Ahmm." Muli itong Umungol bilang tugon.
"Nex, dadalhin na kita sa hospital." Sabi niya at akmang bubuhatin niya ito ngunit pinigilan siya nito.
"H'wag na... Ayos lang ako simple ng lagnat lamang ito maya-maya din eh mawawala na ito." Namamaos na sagot ni Nexie.
"Sigurado ka ba!?" Nag-aalalang tanong niya.
"Oo, magpapahinga lamang ako." Sabi nito saka miking itinalukbong ang kumot sa katawan.
"Uminom ka na ba ng gamot?"
"Oo."
"Nasa labas lamang ako kung may Kailangan ka nasa labas lamang ako." Aniya saka lumabas ng kanilang kwarto, nakasalubong niya si Poet. "Poet!" Tawag niya sa kanyang anak ngunit hindi siya nito pinansin, he just sighed.
Dumiretso na lamang siya sa hardin, at naupo siya sa swing at napabalik-tanaw siya sa nakaraan nila ni Nexie.
************
"Hoy Grove have you ever heard the news?" Aniya ng kanyang kaibigan a tsaka inakbayan siya nito. Katatapos lamang nila noon magpractice ng basketball.
"What is it?" Matamlay na tanong niya sa kaibigan.
"May new transferee tayo-" Hindi nito naituloy ang sasabihin ng dugtungan iyong kaagad ni Grove
"Wala akong pakialam!" Aniya saka umiwas na rito.
"I'm not done yet!"
"Whatever it is I don't want to hear it anymore! So please leave me alone, and please don't bother me right now." Inis na Saad niya sa kaibigan.
"Fine, fine, fine." Padabog naman na sagot ng kaibigan niya.
Grove sighed with relief when he doesn't see his friend. He sat down on the bench, and stay there for a couple of minutes. Then someone also sat beside him. He looks at it, the girl seems like she doesn't notice him. She's humming of a song that's familiar to him. Then later on the girl open her note and she started singing.
There's no words to show you how
No song that's come from David's crown
I'll take my soul and pour it out
At your feet
I'll wait patiently
For you
Grove froze when he heard her voice, it gave him a goosebumps and he shiver. Her voice was soothing his soul down to the core. There was something on her voice that he couldn't name it.
Oh I will
Forever and always
Put you before me
Til the end of time
But until then
Til my last breath rolls in
Oh I am yours and you are mine
Grove stayed, and continue listening to her. He don't know why he was smiling from ear to ear.
My heart beats for you alone
No house can hold the love that we own
Every time you fall from grace
To your knees
I'll wait patiently
For you
It seems like she was singing the song for him. Then all of the sudden the girl remove something from her ears, then she looked around and she was shocked when she saw him.
"Oh! I'm so sorry did I disturb you?" She asked.
"No, not at all." He answered.
"I'm sorry I didn't notice that someone is sitting here." She apologized.
"No it's okay. You had an amazing voice."
"Oh, thank you." She shyly respond, she felt like her cheeks turns red.
"By the way I'm Grove, Grove Montgomery." He said.
"Nexie, Nexie Lane." She smile sweetly. "Nice meeting you Grove, and I'm going now to my next class." She then stood up and put back the headset on her ear and wave goodbye to him.
Grove waved back also.