Chapter 47

647 Words

"Mabuti na lang dumaan ako rito kung hindi baka hindi na kita naka-usap habang buhay at wala ka nang balak magpakita sa akin." "Sorry" "Nga pala,si Matt dumaan ng cafe nung isang araw" ang balita ni Zed na nagpahinto sa akin. Sobra ko na siyang namimiss and I really wanted to be with him. "Tinatanong ka sa akin. Iyak siya ng iyak, nagmamakaawang sabihin ko sa kanya kung nasaan ka. Hindi ko naman alam kung nasaan ka kaya wala akong masabi. Ano bang pumasok sa kokote mo at iniwan mo siya ng ganun-ganun? Walang paalam. Awang-awa ako sa tao" Naluha ako sa nalaman. Ipinaliwanag ko naman kay Zed ang lahat, kung bakit kailangan kong umalis ng ganun. "You should have called me. Tutulungan naman kita" "Alam ko but you're not around at hindi ko alam kung nasaan ka. I'm trying to call you pero h

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD