"I don't know. Ano bang gusto niyong marinig? Hindi ako okay. I'm so happy that you and the rest made my life a living hell. Hanggang kailan niyo ako paparusahan? Hanggang kailan niyo ako tratratuhin ng ganito? If you don't mind, May trabaho pa po ako sa hotel bilang isa sa maintenance staff niyo. Excuse me, Maam" tuluyan na akong umalis ng hospital. Hindi ko sila kayang harapin; abot-langit ang galit ko sa kanila. Sila at sila lang ang dahilan at sanhi ng mga paghihirap ko. Nasa hotel na ako at wala pa rin akong tulog. Hindi ko na nagawang kumain at maglinis ng katawan. Maaga kasi ang shift ko at gusto kong patunayan kay Papa na handa akong bayaran ang utang na loob ko sa kanya. Natigilan ang mga empleyado nang dumating si Mama. Kaagad naman siyang binati.
"Good morning, Maam" ang bati k
