(CRUSH TO LOVERS)

CRUSH TO LOVERS

CHAPTER -1

ANG SIMULA

Sa isang mataong classroom kung saan maingay ang mga estudyante, tahimik na nakaupo si Liam sa kanyang pwesto malapit sa bintana. Maraming babaeng kaklase ang sumisilip sa kanya, kinikilig habang nagbubulungan. Sanay na siya sa atensyon, pero wala siyang pakialam sa kanila.

Dahil ang tunay na dahilan ng kanyang pag-upo sa pwesto na ‘yon ay para makita ang isang tao—

Si Elise.

Nakaupo ito sa pinakaharap, malapit sa teacher’s table, abala sa pagbabasa ng libro habang walang pakialam sa mga nangyayari sa paligid. Laging ganito si Elise—tahimik, seryoso, at parang may sariling mundo.

At si Liam? Matagal na niyang hinahangaan ito.

Pero paano ba siya magpapansin kung halos hindi siya tinitingnan ni Elise?

Dahil sa isang iglap, nagbago ang lahat.

Habang abala sa pagbabasa, biglang nalaglag ang ballpen ni Elise sa sahig, gumulong ito palapit sa kinauupuan ni Liam. Walang sabi-sabing yumuko siya para damputin ito, pero sa parehong sandali, yumuko rin si Elise.

Nagpang-abot ang kanilang mga kamay.

Nagkatinginan sila.

At sa unang pagkakataon, nasilayan ni Liam ang malalalim na mata ni Elise—ang babaeng matagal na niyang tinititigan mula sa malayo.

Nagtagal ang tinginan nila ni Elise. Hindi sigurado si Liam kung ilang segundo ang lumipas, pero pakiramdam niya, bumagal ang oras.

Agad na iniwas ni Elise ang tingin at mabilis na kinuha ang ballpen. "Salamat," mahinang sabi nito bago bumalik sa pagbabasa.

Napangiti si Liam. Kahit saglit lang iyon, iyon na ang pinakaunang beses na kinausap siya ni Elise.

"Uy, bro, anong ngiti ‘yan?" tanong ng kaibigan niyang si Jake, na nakaupo sa tabi niya.

"Ha? Wala, wala."

"Sinungaling. Kanina pa kita nakikitang nakatingin kay Elise ah," tukso ni Jake.

Siniko niya ito nang mahina. "Tumigil ka nga."

Pero kahit itanggi niya, hindi niya kayang alisin ang kilig na nararamdaman niya.

---

Simula nang araw na iyon, nagkaroon ng bagong mission si Liam—ang mapansin siya ni Elise.

Kaya naman tuwing break time, sinasadya niyang dumaan sa harap ng upuan nito. Kapag nasa library ito, nag-kukunwaring naghahanap din siya ng libro. Sa tuwing naglalakad si Elise sa hallway, sinisigurado niyang nandun din siya, kunwari’y may kausap.

Sa bawat pagkakataong iyon, walang palyang napapatingin si Elise sa kanya.

Pero hindi dahil interesado ito—kundi dahil nagtataka.

"Parang lagi kang nasa paligid," isang araw ay diretsong sinabi ni Elise nang magkasalubong sila sa library.

Nagulat si Liam. Hindi niya akalaing mapapansin siya nito agad.

"Ah… baka naman tadhana?" pabirong sagot niya.

Napakunot-noo si Elise. "Ang corny."

At saka siya iniwan.

Napakamot na lang sa ulo si Liam. Mukhang kailangan pa niyang pagbutihin ang plano niya.

---

Isang tanghali, habang nasa canteen si Liam kasama ang mga kaibigan, bigla siyang nakarinig ng sigawan.

Pagtingin niya, nakita niyang may estudyanteng nabunggo at natapunan ng juice—si Elise.

Agad siyang tumayo at lumapit. "Okay ka lang?"

Tumango si Elise habang pinupunasan ang uniform niya. "Ayos lang, aksidente lang naman."

Pero halata sa mukha nito ang inis.

"Bakit kasi hindi nag-iingat ‘yung iba?" bulong niya.

Nag-init ang dugo ni Liam nang makita kung sino ang nakabangga kay Elise—si Trina, isa sa mga babaeng palaging nagpapansin sa kanya.

"Sorry naman," sabi ni Trina, pero halata sa tono na hindi ito sincere.

Hindi nagdalawang-isip si Liam. Hinubad niya ang kanyang varsity jacket at inabot kay Elise. "Suotin mo muna ‘to habang hindi pa natutuyo ‘yang uniform mo."

Nagulat si Elise, pati na rin ang lahat ng nasa paligid nila.

Pero ang mas nakakagulat? Kinuha ni Elise ang jacket at isinuot ito.

At ‘yon ang unang beses na nakita ni Liam ang bahagyang pamumula ng pisngi ni Elise.

---

Kinabukasan, suot pa rin ni Elise ang varsity jacket ni Liam.

"Uy, bro, ‘di mo pa binabawi?" tanong ni Jake.

Ngumiti lang si Liam. "Hayaan mo lang. Bagay naman sa kanya, ‘di ba?"

Pero sa totoo lang, may gusto siyang gawin.

Nang mag-uwian na, sinabayan niya si Elise.

"Ah, Elise, gusto mo ba akong samahan saglit sa sports complex?" tanong niya.

Nagtaas ito ng kilay. "Bakit naman?"

"Hmm… basta. Surprise," sagot ni Liam.

Dahil wala naman itong gagawin, sumama si Elise.

Pagdating nila roon, nagpunta sila sa locker room ng team ni Liam. Binuksan niya ang locker niya at may kinuha—isang bagong varsity jacket.

"Para sa’yo na ‘yung suot mo," sabi niya.

Nagulat si Elise. "Ha? Bakit?"

"Para maalala mo ‘ko tuwing susuotin mo ‘yan."

Hindi nakaimik si Elise. Pero sa sumunod na araw, suot niya pa rin ang jacket.

At doon nagsimulang mapansin ni Liam—unti-unting nagbabago ang tingin ni Elise sa kanya.

Simula nang ibigay ni Liam ang jacket, tila hindi na siya ganoon ka-invisible kay Elise.

Hindi na ito madalas umiwas ng tingin kapag nahuhuli niyang nakatingin siya. Minsan, siya pa mismo ang nauunang bumati.

Isang araw, habang nasa library, lumapit sa kanya si Elise.

"Ahm… gusto mo bang maki-share ng libro?" tanong nito.

Nagulat si Liam, pero agad siyang tumango.

At sa unang pagkakataon, nagkaroon sila ng tahimik pero komportableng sandali na magkasama.

Hindi alam ni Liam kung paano, pero nararamdaman niyang papalapit na siya sa puso ni Elise.

---

Makalipas ang ilang linggo, hindi na mapigilan ni Liam ang sarili.

Mas lalo niyang gustong makasama si Elise. Kapag wala ito sa klase, hinahanap niya. Kapag hindi niya ito nakikita, parang may kulang.

"Hala, bro. Crush mo na ‘ata talaga siya," tukso ni Jake.

Pero hindi lang basta crush.

Dahil ang totoo—nahuhulog na siya.

---

Isang araw, nakita ni Liam si Elise na may kausap na ibang lalaki—si Nathan, isang honor student.

Napansin niyang palaging magkasama ang dalawa sa library.

At hindi niya nagustuhan ‘yon.

Naging tahimik siya sa buong araw. Napansin iyon ni Elise.

"Liam, ayos ka lang?" tanong nito.

Ngumiti siya, pero hindi umabot sa mata niya. "Oo naman. Bakit mo natanong?"

"Parang hindi ka kasi ang usual na maingay mong sarili," sagot nito.

Lihim na napangiti si Liam. Ibig sabihin, napansin siya nito.

At sa loob-loob niya, hindi niya hahayaan na may ibang lalaking lumapit kay Elise maliban sa kanya.

Dahil sa pagseselos, hindi napigilan ni Liam na lapitan si Nathan isang araw.

"May gusto ka ba kay Elise?" diretsong tanong niya.

Nagulat si Nathan, pero ngumiti. "Bakit mo tinatanong?"

"Tingin ko kasi masyado ka nang malapit sa kanya," sagot ni Liam.

"Eh, bakit? May gusto ka rin ba sa kanya?" balik ni Nathan.

Hindi sumagot si Liam. Pero ang tingin niya kay Nathan—seryoso at puno ng determinasyon.

Doon naintindihan ni Nathan ang sagot.

Pagkatapos ng pag-uusap nila ni Nathan, nagdesisyon si Liam—hindi na siya magpapaligoy-ligoy pa.

Kailangan niyang malaman kung may pag-asa ba siya kay Elise.

Kaya isang araw, tinawag niya ito.

"Elise, may gusto akong sabihin sa’yo," seryoso niyang simula.

Tumingin ito sa kanya, naguguluhan. "Ano ‘yon?"

Huminga nang malalim si Liam.

"May gusto ako sa’yo."