Ang panghuling silid ang hawak-hawak kuna ngayon at handa na ako upang buksan ito habang nanginginig parin ang aking kamay, hindi ko alam kung anong sakit pa ang aking sasalubungin kung wala parin si Von dito matapos kung buksan ang ilang silid na akala ko nandoon siya at wala namang ibang laman kundi mga bangkay at ang iba naman ay para sa laboratory na may mga tao sa loob at patay na siguro ang mga iyong dahil hindi na sila gumagalaw sa loob ng glass. Wala akung pakialam kung ano ang ginagawa nila sa mga tao na iyon kasi ang nais ko lang namang puntahan dito ay walang iba kundi ang lalaking mahal ko at kung ano naba ang kanyang kalagayan kasi sobrang nangungulila na ako sa kanya. Ng tuluyan kuna itong nabuksan isang mahaba at malapat na silid na naman ang sumalubong sa akin pero bigla a
