Patuloy lang ako dito sa pag-iyak at hindi ko alam kung ilang minuto na ako dito na naka umiiyak lang at hinahayaan lang niya ako kung ano ang aking isisigaw. Alam ko naman na napupuno na ng sigaw ko ang buong silid wala manlang lumalapit sa akin maliban nalang kay Von na alam kung nasa likod ko at hindi kumikibo o ano man ang kanyang sasabihin, alam ko naman na hinahayaan lang niya ako na ilabas ang sama ng aking loob at kailangan ko lang talaga umiyak at sumigaw kasi pagkatapos nito alam kung babalik ako sa piling ni Von at hindi ako papayag na mawala siya sa akin. Alam ko naman na masakit pero mahal ko siya at hindi ko hahayaan na basta nalang mawala siya kahit anong sakit pa titiisin ko dahil ganon naman talaga kapag nagmamahal ka masakit pero kailangan mo paring lumaban dahil kab
