Tahnia’s Point of View
Unti-unti kong narinig ang tunog ng apparatus. Dahan-dahang nanuot sa aking ilong ang amoy ng disinfectant. Unti-unti kong naramdaman ang bigat ng aking pakiramdam.
At sa pagmulat ng mga mata ko ay sumalubong sa akin ang nakakasilaw na puting ilaw na mas pinatingkad ng puting kisame. And I didn’t even have to ask to know where I am.
Marahan akong bumangon, pero agad akong napahawak sa aking ulo nang kumirot ito.
“I think you should lay down.” Napatingin ako sa may pinto nang marinig ko ang boses ni Calvin. Malamig siyang nakatingin sa akin habang lumalapit siya. “If you’re thinking of getting up, ‘wag mo nang ituloy. Rest.”
“Doc, kumusta ang nanay ko?” tanong ko agad sa kanya. “I need to see her.”
“She’s stable now,” pagpapaalam nito kaya kahit papaano ay napan
