Tahnia’s Point of View
“Ma…” malambing kong tawag sa aking ina habang hawak-hawak ko ang kamay niya. “Gising ka na, oh,” pagsusumamo ko habang pinipigilan ko ang mga luha ko.
It’s been three days since we arrived. Agad siyang dinala sa ospital ni Calvin para mas ma-monitor nang maayos. I was told that she’s fine; that she’s safe. Pero bawat araw na lumilipas na hindi siya gumigising ay palala nang palala ang nararamdaman kong takot at pagkabahala.
“Magiging ina na rin ako, ‘ma, oh,” saad ko at hindi napigilang makagat ang ibabang labi para pakalmahin ang sarili ko. “Magiging lola ka na. Kaya please lang, oh, gumising ka na.”
Marahan kong pinisil ang kanyang kamay. “Ma, please…”
Napayuko na lang ako dahil nawawalan na ako ng pag-asa. Calvin assured me that she will wake up anytime soo
