Sa isang tahimik na kalsada, nabasag ang katahimikan sa malakas na tunog ng sirena ng ambulansya. Sa gilid ng daan, nakita si Dane, duguan ngunit mulat at gumagalaw. Nakaidlip siya sa likod ng manibela dahil sa kalasingan.
Hindi niya kasama ang kanyang driver na si Mang Atom, na pinayagan niyang mag-day off sa araw na ito.
"Mabuti at naka-seatbelt ka," wika ng rescuer habang sinisiguro ang kanyang kalagayan. "Malas na sumalpok ka sa poste, pero mas malaking suwerte na buhay ka pa."
Habang sinasakay si Dane sa ambulansya, tahimik lamang siya. Hindi niya magawang magsalita.
Habang tumatakbo ang ambulansya patungo sa ospital, sumagi sa isip ni Dane si Natalie.
Bumigat ang kanyang dibdib. Puno ng pagsisisi ang kanyang puso.
“Paano kung ito na ang huli? Hindi ko man lang nasabi kay Natal
