Isang pamilyar na mukha ang tumambad sa kanya nang imulat ang mga mata. Wala itong kurap sa kakatitig sa mukha niya habang hawak ang kanyang kamay na para bang bigla siyang maglalaho pag ipinikit nito sandali ang mga mata.
"Dixal..." anas niya.
Nagliwanag bigla ang kanina'y malungkot nitong mukha.
"Amor... " sambit nito saka hinalikan ang likod ng kanyang palad.
"Nasan tayo? Uuwi na ako."
Nag attempt siyang bumangon pero biglang sumakit ang kanyang ulo.
"Ssshhhh. Just lie down. Hindi ka pa magaling." saway nito.
Ipinikit niya ang namimigat na namang mga talukap.
Naaalala niya, andun siya sa loob ng simbahan at kausap si Anton. Pero biglang sumakit ang kanyang dibdib. Pagkatapos nun, di na niya alam ang nangyari.
Pinilit niyang idilat ang mga mata. Ang Papa niya. Kailangan
