YELENA P.O.V
Nasa gilid ako ng kama ni Vladimir, hawak ang sketchpad at lapis habang siya ay nakahiga sa kama ng VIP room ng ospital. Tahimik ang paligid, maliban sa mahihinang tunog ng mga makina at ang marahang paghinga ni Vladimir. Matagal na akong hindi nagda-drawing, pero ngayon, ang simpleng paghawak ng lapis ay tila bumabalik sa akin ang lahat ng alaala ng mga araw na magkasama kaming dalawa.
“Gusto mo ba talagang iguhit kita?” tanong ko, iniangat ang tingin ko sa kanya. Naka-bonet siya, at hindi ko maikakaila, malaki ang pinagbago ng hitsura niya mula nang magsimula ang chemotherapy. Halatang humina siya. His cheeks have sunken, and he has lost so much weight that it hurts to see him like this.
Napangiti siya kahit na tila pagod na pagod. “Of course, I want you to draw me. Who e
