VIKTOR P.O.V
Habang naglalakad kami ni Abigail sa Central Park, naglalakbay ang aking isip sa mga alaala ng mga nakaraang taon. Nagsimula ang lahat sa isang bachelor party ng mga mayayamang kaibigan ko tatlong taon na ang nakalipas. Nandoon ako, nakaupo sa isang sulok, nang pumasok siya sa kwarto. Ang kanyang ngiti, ang kanyang tinig—nahulog ako kaagad. Hindi ko maipaliwanag, pero sa mga sandaling iyon, alam kong siya na ang babaeng gusto kong makilala.
Nang makita ko siya, umalis ang aking focus sa lahat ng iba pang tao. Hindi ko naisip ang mga bisita sa party; ang lahat ng aking atensyon ay nakatuon sa kanya. Pumipili ako ng mga salita sa isip ko, pero sa huli, nagpasya akong magpakatotoo. Tumayo ako at naglakad papunta sa kanya. “Hi! I’m Viktor,” sabi ko, sa simpleng Ingles, hoping na
