(Roberto’s POV)
Naupo lang sila sa couch habang kami ni Arturo ay nakagapos ng kadena sa isa sa mga lumang building dito sa school. Walang makakatulong sa amin sa pagkakataon na ito dahil nasa underground kami at walang nakakaalam na kahit na sino ng lugar na ito.
"Kaya pala ganon na lamang ang pagtatanggol niyo sa kanila, lalo na sa Chardice na iyon," pagpapatuloy ni Sabrina saka niya kami tiningnan na akala mo ay isa kaming basura.
Nginisian ko lang din naman siya na lalong ikinatalim ng tingin niya.
"Dahil alam namin ang totoo at kayo alam niyo? Nakakaawa kayo dahil hindi niyo alam ‘yon. Hindi niyo alam na ang taong pumatay sa sarili nating mga magulang ay mismong si Raven. Huli na kayo, kahit gumising kayo ngayon din ay huli na ang lahat,” I just said saka ko sila tinawanan.
