Ms. Stand-In's Revenge

Expect the Unexpected

NASA LOOB na sila ng sasakyan pero hindi pa rin umiimik si Alana. Hindi niya rin malaman kung dahil ba sa sobrang kaba niya o ano ay hindi pa niya magawang isuot ng maayos ang kanyang seatbelt. Na napansin naman ni Gavin kaya naman muli nitong inalis ang pagkakasuot sa sariling seatbelt para makausog papalapit kay Alana nang sa gano’n ay matulungan niya itong makapag-seatbelt.

Dahil nga sa kaba ni Alana ay nagulat talaga siya sa biglaang paglapit sa kanya ni Gavin. Parang bato na hindi bigla siya nakagalaw habang pinapanood ang pagsuot sa kanya ni Gavin ng seatbelt.

Nabalik lang sa sarili niya si Alana nang marinig niyang pagtawanan siya ni Gavin. Kaagad na pinamulahan ng mukha si Alana at napaiwas ng tingin.

“What time is your class again?” Gavin asked as he started the engine.

Wala sa sariling napatingin si Alana sa suot niyang wristwatch bago niya sinabi kung anong oras ang simula ng unang klase niya.

“Quarter to eleven.”

And seeing that it was already ten-thirty, Alana promptly closed her mouth. Hindi naman malayo ang area nila sa school na pinapasukan niya pero hindi pa rin sapat ang fifteen minutes na byahe para kay Alana.

Saglit ding natigilan si Gavin sa narinig. Bago niya itanong iyon ay napatingin na siya sa oras sa kanyang selpon kaya naman alam niya kung ilang minuto na lang ang natitira.

Mabuti na lang dahil hindi katulad ni Alana ay mabilis na nakapag-react si Gavin. He quickly started the engine and without delaying more time, he drove away.

Kaya naman wala pang sampung minuto ay narating kaagad ni Alana ang gate ng school. Iyon na yata ang pinakamabilis na byahe ni Alana sa buong buhay niya. Fortunately, despite the fast trip, it was smooth so it was comfortable in the end.

Kailan man ay hindi pa na-experience ni Alana ang ganoon ka-smooth na byahe sa kabila ng pagpapaspas. Wala yata sa pamilya niya ang kayang magmaneho nang ganoon at maging ang mga hired nilang professional driver ay hindi nagawang pantayan ang galing magmaneho ng kanyang Tito Gavin.

Nakakapanghinayang nga lang dahil sa unang buhay niya ay hindi niya iyon na-experience. Kung noon pa lang ay nalaman niya na ay baka dito na lang siya nagpaturo at hindi na kumuha pa ng professional driver.

“Thank you, Uncle Gav—I mean Gavin,” nakangiting pasasalamat ni Alana pagkaalis niya sa kanyang seatbelt.

“There’s no need to say thank you between us now.”

Nang makuha ni Alana kung ano ang ibig sabihin sa sinabi ni Gavin ay mabilis siyang pinamulahan ng mukha. But she quickly composed herself and acted like she didn’t even noticed her flushed face.

“Okay,” nakangiting tango na lang ni Alana.

Knowing that they don’t have much time to talk more, Gavin, like a gentleman he is, helped Alana to open the door for her.

“Let’s continue once you return home. What time will your class end?”

“Quarter to four.”

“Then I’ll come back before that to pick you up.”

“Okay. See you!”

Alana was about to turn away when her hand was held by Gavin and with a slight tug, she almost stumbled towards him.

Pero dahil hawak ni Gavin ang isang kamay ni Alana ay ang isang kamay niya lamang ang naihawak niya sa dibdib ng lalaki para ibalanse ang kanyang sarili.

“I’m sor—”

Alana wasn’t able to finish her words when she felt warm and soft lips sealing her lips.

The kiss was only short but in that short time, she could tell that the man’s parted lips had allowed his sneaky tongue to take a quick lick on her lower lips.

Isumpa man niya sa bato, talagang naramdaman niya iyon!

“That’s my parting kiss to you, Mi Cara. And you should get used to it from now on. After all, you should be the one giving me and not the other way around.”

“H-hmm!” kiming sagot niya.

Pero sa totoo lang ay naghuhurumintado na siya sa loob ng isip niya. And it was very clear with how red her ears and cheeks had become.

Gavin smiled broadly. Before he returned back to the car, Gavin gave her a gentle pat on the head.

“Good luck, Mi Cara.”

And with that, Gavin entered the car. He started the engine and pulled down the car’s window. A handsome smile grazed his face as he took in Alana’s flustered face.

“See you later, Mi Cara. Always think of me, a’right?”

Dalawang beses na binusinahan ni Gavin si Alana bago pinaandar ang sasakyan. Naiwan tuloy si Alana na pinamumulahanan ng mukha habang tinatanaw ang papaalis na sasakyan.

Ni hindi pa nga siya tuluyang nakaka-move on sa talaga namang pagiging random ni Gavin. Lahat yata nang nangyari sa umagang ito ay hindi inaasahan ni Alana na gagawin ng kanyang tiyuhin.

Simula pa lang iyon ng araw pero ang dami na agad na na-experience si Alana sa kanyang tiyuhin na hindi niya kailan man inisip na gagawin nito sa kanya.

Katulad ng palagi niyang sinasabi, hindi man siya naging close kay Gavin sa una niyang buhay ay nakilala naman niya ito kahit papaano.

And he knew that Gavin Domingo or Keiro Esguerra is not the same as what he was before in her memory.

Una sa lahat, she knows him as a silent king. Never talks but when he needs to, only his aura and one will know what he wants to do.

Pero tingnan mo naman at ito pa nga ang nagkusang mag-offer ng sarili nito bilang kanyang stand-in.

Pangalawa, hindi inaaasahan ni Alana na marunong palang mag-flirt ang kanyang tiyuhin. Even back then, she never heard any news about him and his relationships. Kahit pa nga secret lang, affiliated, or fake news tungkol sa relationship niya ay wala man lang siyang narinig.

So what’s with this obviously pro skills on flirting?

Just like that kiss. The most unexpected thing that happened.

Hindi lang siya basta nag-initiate, surprising her, but he also did that unexpected act of licking her lips!

Hindi tuloy malaman ni Alana kung ano ang iisipin. Kung idadahilan niya ba na kaya na lang ganoon umakto si Gavin dahil nga tinutulungan siya nito sa mga plano niya o ano pa.

But knowing herself, Alana chose to think it like that. Ayaw na niyang mag-assume pa at lalong ayaw niya nang mag-isip pa ng mas ikakakoomplikado pa ng lahat.

Iyong pagtuloy niya pa nga lang sa plano niyang paghihiganti ay pinag-isipan na niya nang mabuti. Ayaw na niyang mag-isip pa lalo at baka tuluyan na siyang maaning kakaisip.

She will just go along with the flow. As for what type of flow her Uncle Gavin wanted for them to take, Alana will just allow him to take control.

Kaya bago pa man siya tuluyang ma-late ay napatalikod na si Alana paharap sa gate ng school. Pero agad siyang napahinto ng makita kung sino ang naghihintay sa kanya sa tapat ng gate.

“Kaed—” Alana subconsciously wanted to call for his name.

Mabuti na lang at mabilis na naitikom ni Alana ang kanyang bibig. Maging ang pagkakabanggit niya sa pangalan ay hindi gaanong kalakas para marinig ni Kaede na kasalukuyan pa ring malayo sa kanya.

Alana tried to smile but her own body didn’t want to give that to the man so she can only nod at him before proceeding.

Nilagpasan niya ito ng lakad nang mapadaan siya sa tapat at akala niya ay tuluyan niya na ngang malalampasan si Kaede nang bigla siya nitong tawagin.

Automatic naman na napahinto siya sa paglalakad. And she noticed it which she quickly scolded herself in her head before slowly turning back at Kaede.

Obviously, Kaede still has an effect on her and probably because she still has feelings left for him. Hindi naman kasi sapat ang ilang linggo mula ng kanyang second chance para tuluyan niyang makalimutan ang nararamdaman niya para kay Kaede na halos buong buhay niya yata sa kanyang previews life ay pinaglaanan niya ng pag-ibig niya.

Sadyang mas pinananaig na lamang ni Alana ang sakit at pagtataksil na naramdaman niya para lang sa kanyang paghihiganti at para na rin tuluyang makapag-move on sa nakaraan.

It wouldn’t take a quick process and so as a shortcut to that part but as long as Alana is still firm to the goal of extracting her revenge, then everything will surely come.

At para naman sa nararamdaman niya, hayaan na muna niya itong magtago sa kaloob-looban niya pero hindi na niya ulit ito kailan man palalabasin.

Whether it might come out from time to time, just like what happened not long ago, but Alana will make sure that it will never stay resurfaced.

“Yes?” Alana asked with a smile.

Katulad niya ay sinubukan ding ibuka ni Kaede ang kanyang bibig ngunit walang salita ang lumabas. Napatikom na lang siya ng bibig bago napailing.

“Nothing. Are you going to class?”

Tanging pagtango lang ang isinagot ni Alana.

“Then can I go with you?” muling tanong ni Kaede.

Alana took a three-second pause before nodding. “Sure. May gusto rin kasi akong itanong about sa susunod na event ng school.”