Lauren's POV
I CRIED the whole night because of what Mom told me.
Bakit siya ganoon? Ganon ganon na lang ba niya kakalimutan ang mga alaala ni Daddy? Maybe she'll think that I'm so selfish because I won't agree to the marriage of her and God-knows-who, ngunit masisisi niya ba ako?
I treasure Dad's memories so much, it hurts. It hurts dahil mukhang sa bahay na ito, ako na lang ang umaalala sa kanya. Ako na lang ang bumubuhay sa magagandang alaala na iniwan ni Daddy.
The laughter and happiness that Dad had shared with us, wala na lang ba iyon sa kanya?
Mom can't really blame me why I'm against that marriage. Isa pa sa mga iniisip ko, napapabayaan niya nga ako nang wala pang ibang nakatira dito, paano pa kaya kapag mayroon na? Sino na lang ang mag-aalaga sa akin?
God, ayoko ng ganoo
