Chapter 38

1797 Words

Uminit ang pisngi ko dahil sa kahihiyan. Bakit ba hindi ko naisip na may kukuhanin lang siya? Masyado ka kasing praning Vidanna. Ngingiti-ngiti lang siya sa buong oras namin doon. He probably thinks na naisahan niya ako. Pakiramdam ko nga sinadya niya iyon eh. This man and his tricks. Hindi nalang ako nagsalita dahil baka kung ano na namang kahihiyan ang lumabas sa bibig ko. We stayed in that place for twenty minutes before going back. Nag-dinner kami sandali sa isang restaurant bago umuwi. Hindi na niya binilisan ang pagpapatakbo nang pauwi na kami. Maybe he really made me shout my lungs out earlier for me to calm down a bit. Na-guilty tuloy ako sa mga pinagsasabi ko. I can't believe I even said that I'll kill him. So mean. "Thanks," nahihiya kong sambit habang iniaabot ang helmet sa k

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD