Chapter 30
Aria Monique’s Point of View “Please stop crying……” Hindi ko alam kung dahil ba sa kakabulong niya kaya ako tumigil sa iyak. At mas lalong hindi ko alam kung gaano na kami katagal na magkayakap pero unti-unti ng gumaan yung pakiramdam ko kasi yakap ko siya. Hindi ko alam kung anong nangyari sa akin, kung dadatnan na ba ako ng regla kaya sobrang emotional ko pero takot na takot talaga ako kanina. Takot na takot ako na mawala si Carter sa akin. Hindi ko kayang isipin na gigising ako araw araw tapos hindi ko siya makakausap o makikita. Ano bang nangyayari sa akin? “Okay na ako,” I exclaimed but as soon as i said that ay sininok naman ako. Carter removed his arms around me and then pulled me to the kitchen. He took a glass from his kitchen rack and then got a pitcher from the refrigerator
- Writer
