CHAPTER 33
ENGR. JITSU POV
Tahimik ang simbahan, tanging tunog ng mga kampana at mahina ang hagikhik ng hangin ang maririnig. Bawat sinag ng araw na tumatama sa mga stained glass ay naglalaro sa kisame, parang sinadyang sumabay sa t***k ng puso ko.
At doon siya si Zhennaire, ang babaeng minahal ko sa kabila ng lahat ng unos, ng luha, ng distansya, at ng mga maling akala.
Ang maputing bestida niya ay simple pero napakaganda. Para siyang diwata na bumaba sa lupa. Ang bawat hakbang niya sa aisle ay mabagal, parang ayaw kong matapos ang bawat segundo. Sa tabi niya, si Celestina, suot ang maliit na bulaklak sa buhok, nakangiti at kumakaway sa akin.
Napasinghap ako.
Ito pala ‘yung sinasabing himala ‘yung isang araw, gigising ka at makikita mo sa harap mo ang dalawang taong akala mo’y mawa
