THIRD PERSON POV
Lumipas ang maraming taon, at ang mga alaalang minsang puno ng luha, kirot, at pagtitiis ay napalitan ng tawanan, halakhakan, at masasayang sandali. Sa gitna ng isang maaliwalas na araw ng Linggo, sa isang malawak na parke kung saan ang hangin ay humahaplos sa balat na parang yakap ng kalikasan, naroon sina Zhennaire, Jitsu, Celestina, at Zeth kasama ang hindi kailanman nawala sa kanila, si Patricia, na ngayon ay halos opisyal nang miyembro ng pamilya.
“Baby! Wag mong habulin si Ate mo, baka madapa ka!” sigaw ni Patricia habang hawak ang malaking basket ng pagkain. Pero bago pa man matapos ang babala, bumagsak si Zeth sa damuhan at sabay silang nagtawanan.
Si Celestina, na ngayon ay dalagang-dalaga na sa kanyang high school uniform, agad na tumakbo pabalik at inalalaya
