CHAPTER 39
JITSU POV
Tahimik ang gabi, pero ang puso ko, parang may tugtog ng musika na hindi ko kayang ipaliwanag. Nasa sala ako, nakaupo habang nakahilig si Zhennaire sa dibdib ko. Sa braso niya, mahimbing na natutulog si Baby Zeth, at sa kabilang sofa, nakahiga si Celestina, yakap ang paborito niyang stuffed toy.
Tinitingnan ko silang tatlo, at sa isip ko, iisang salita lang ang paulit-ulit: pamilya.
Hindi ko akalain na darating ako sa ganitong punto. Dati, puro trabaho, plano, at proyekto lang ang laman ng mundo ko. Akala ko sapat na ang tagumpay, ang pera, ang papuri ng mga tao. Pero noong dumating sila, doon ko lang naintindihan kung ano talaga ang ibig sabihin ng “buhay.”
Napangiti ako habang hinahaplos ko ang buhok ni Zhennaire. Ang lambot pa rin, at amoy shampoo pa kahit buo
