CHAPTER 38
ZHENNAIRE POV
“Ang gwapo niya, Mahal…” mahina kong sabi habang yakap ko ang munting sanggol naming bagong panganak. Ang init ng balat niya sa dibdib ko, ang lambot ng hininga, at ‘yung amoy ng bagong silang na parang pinaghalong gatas at himala.
Nakatayo sa tabi ko si Jitsu oo, si Mahal ko, si Engr. Jitsu na halos mabaliw sa delivery room kagabi. Hawak niya ngayon ang kamay ko habang tinitingnan namin pareho si baby, at ramdam ko sa pagkakahawak niya kung gaano siya nagpapasalamat na ligtas kaming mag-ina.
“Hindi ko mapaniwalaan, Mahal,” sabi niya habang nakangiti, medyo namumula pa ang mata dahil sa puyat at luha. “Ang liit niya, pero ang laki ng binago niya sa mundo ko.”
Napangiti ako. “’Yan din ang sabi ko noon kay Celestina,” sagot ko, sabay tingin sa anak kong babae na
