Chapter 12
1652 Words
Maxton
"Sino s'ya, hijo?" Ito kaagad ang bumungad na tanong sa akin ni manang, ng tignan niya ako, tsaka niya nilapitan ang dalaga.
"Uhm.... Niligtas ko po s'ya, sa isang matarik na bundok, manang..." I'm telling.
"Kaibigan mo ba siya, hijo?" Tanong niya ulit na may pagtataka.
"Hindi po, Manang... Naabutan nalang siya, ng isa sa mga tauhan ko, na wala siyang malay at basang-basa po, sa ulan..." Tinitigan ni manang ang dalaga.
"Akala ko kaibigan mo, s'ya? Kung sasabihin mong, Oo. E, ngayon ko lang siya nakita... Kawawa naman pala itong, dalagang ito, hijo... Napaka bata pa niya, kung titignan ko siya ng maigi..." Sa pagsusuring pahayag ni manang sa akin sa nakita niyang awa para sa dalaga.
Bumuntong hininga akong ng malalim at sinuksuk ko ang dalawang kamay ko sa loob ng bulsa ng pants ko at seryosong kung pinagmamasdan ang pagsuri ni manang sa dalaga habang nasa likod niya ako.
"Uhm.. Kaya nga po, tilungan ko nalang po s'ya... Kesa, mapahamak pa sa kagubatan na magisa... Tsaka dinala dito, para po gumaling sa hospital..." Saad ko.
"Napakabuti ng puso hijo, para gawin mo ito, sa kanya? Kahit hindi mo s'ya kilala..." Puring na pagsabi ni manang sa akin at saglit niya ako tinignan sa mga mata ko at binalik din niya kaagad ang atensyon niya sa dalaga. I didn't show emotion on my faces. Dahil ganun naman ako tao pagdating sa kanila. Because. I don't want anyone to read my emotions. Anyone else.
"Parang lang sa mga taong kailangan ng tulong. Tutulong po, ako..." Maikling sagot ko. Hindi ko naalis ang tingin ko sa kanila. Pati ang posisyon ko habang pinagmamasdan ko si manang, na hinahaplos nito ang buhok ng dalaga.
I know, na sabik si manang sa mga apo niya at mga anak niya na malayo sa feeling niya. Dahil sa trabaho niya sa familya ko at sa bahay. Bata palang ako, nand'yan siya sa bahay namin at nagalaga sa amin dalawa ng kapatid ko. Siguro kaya ganun ang trato niya, kaagad sa dalaga. Na miss nito na may inaalagaan.
"Bakit mo nga pala ako, tinawagan hijo, at pinapunta dito? Ipagbibilin mo ba siya sa akin, na alagaan ko?" Inalis ko ang mga kamay ko sa loob ng bulsa ng pants ko ng magtanong ulit si manang sa akin. Atsaka lumapit ako kay manang. Pinatong ko ang dalawang kamay ko sa balikat ni manang habang siya ay nakatalikod parin sa akin. Ituring namin na pangalawang nanay namin si manang, kaming dalawa ni Briger. Kaya hindi narin iba s'ya sa amin. Kung may hihingin kaming favor sa kanya.
"Hindi po. Kaya ko po, kayo pinatawag at pinapunta dito. Gusto ko po sana, imassage niyo po ang katawan niya, manang. Kung pwede lang po? Iyon kasi ang payo ng Doctor, sa kanya. Para tuluyan na siyang magising She not wake up. Since I brought him here to the hospital, manang... Tsaka kuna po ikukuwento sa inyo, kung ano po ang sakit niya. Ngayon po, kailangan ko kayo, para gawin po ang sinabi ng Doctor, niya..." I explained to him. Why I sent him to the hospital and called him.
"Walang problema sa akin, hijo. Kung makakatulong sa kanya, ay ang gagawin ko, ang payo ng Doctor niya at kagustuhan mong magising siya!" Galak na sabi sa akin ni manang, na ikinatuwa ko ng makita ko ang kislap ng mga mata niya. Marahil sa gustuhan ng matanda makatulong din sa dalaga. Kaya lumipat ako sa kabilang side ng alisin ni manang ang puting kumot sa katawan ng dalaga. Hudyat na sisimulan na niya imassage ang katawan ng dalaga.
"Hijo, pwedeng bang hinaan mo ang aircorn, 'yung tamang klima lang sa kanyang, bago kung simulan ang gagawin ko."
"Okay, po..." Kinuha ko ang remote ng aircon at hininaan ito.
"Buhay siya, pero medyo matigas ang kanyang katawan, hijo..." Iyon ang nagpahinto sa paghakbang ko sa kanila ng marinig kung sabihin iyon sa akin ni manang. Maybe manang is right. Maybe that's why a woman's spirit can't wake up because of her body. Tama pala ang desisyon ko na si manang ang papuntahan ko rito dahil alam ko magaling ito mag-masahe ng katawan.
Napahinto man ako saglit. Pero lumapit na rin ako ng tuluyan. Habang pinapanuod ko, kung paano magmasahe si manang sa dalaga. Magaan ang kamay ni manang at may tiwala ako na magigising kaagad ang dalaga.
"Yan nga po, ang sabi ng Doctor, niya sa akin manang..." Saad ko at muli kung pinaloob ang dalawang kamay ko sa loob ng pants ko.
"Bakit ako, hijo? Bakit hindi ka nalang kumuha ng magaling mag massage sa ganitong pasyente, na may sakit na ganito? Mas magaling at may alam sa katawan ng tao..." Tanong niya sa akin at tumingin sa akin saglit.
"Mas may tiwala po ako sa inyo, manang! Na magigising siya kaagad. Alam ko po, kung ano ang ibig niyo sabihin sa akin. Kung kukuha ako? Alam ko naman kung ano ang kalalabasan. Lalo kung babae? Baka makipag fling lang sa akin at magpacute. Kesa, atupagin ang trabaho na dapat gawin... Masasayang lang perang ipangbabayad ko." Seryosong paliwanag ko kay manang.
"E, kung lalaki nalang ang kunin mo? Para hindi hindi ka maproblema?" Kumunot ang noo ko. Hindi ko gusto ang idea ni manang. Kahit walang malisya.
"Naisip ko po manang. Wala po akong karapatan para magdesisyon para sa katawan niya. Lalo na kung lalaki pa ang kukunin ko. Ako nga po, nandito na sa tabi niya. Pero katulad ng sabi ko sa inyo. Wala din po akong karapatan na hawakan ang katawan niya. Kaya, kayo kaagad ang bigla kung naisip, na makakatulong sa akin... Kilala kuna kayo, matagal na. Mas tiwala ako, sa kakayahan niyo, kesa sa ibang tao, manang!" Pagbabahagi ko ng desisyon ko para sa dalaga na sabi ko kay manang. I know I made the right decision for him. Para walang gulong mamagitan. Katulad ng nanyari sa amin ni Doctor, Santos kanina.
"Salamat sa malaking tiwala mo sa akin, hijo. Parehas natin hindi kilala ang magandang dalagang nakahiga sa harapan natin na kailangan ng tulong natin. Pero napataba mo ang puso ko sa mga sinabi mo sa akin. Na ganun pala kalaki ang tiwala mo sa akin..." Ramdam ko ang emosyon ni manang sa sinabi niya sa akin.
"Hindi lang po ako, ang may ganitong tiwala sa inyo manang.... Buong familya, namin at matagal na kayo sa buhay namin... Kung hihingi ulit ako ng favor, sa inyo. Ako ulit ang hihingi nun, dahil sa tiwala ko sa inyo..." Trust is important in our lives. Even though what I say to manang is a bit emotional. Ay seryoso naman ang kanyang ginagawa sa pagmamasahe sa dalaga. Kung baga, ay ginagalingan pa ni manang ang tungkulin niya dahil sa favor ko sa kanya.
Ganito ng gusto ng familya namin. Kahit ano nanyayari sa paligid o naramdaman. Dapat seryoso ka parin sa trabahong binigay sayo kahit hiling man ito. I smile because of manang obligations for him.
"E, kung bakla, ang kunin mo hijo?" May ngiting naglaro sa labi ni manang ng tignan ko siya.
"Baka, ohh... Sumakit ang tainga ko, sakakasigaw. Kung bakla pa ang kunin ko..." Pagbibiro kung sabi. Kaya napatawa si manang.
"Mahirap sigurong maging magandang lalaki, hijo?" May halong Pagaalang tanong sa akin ni manang.
"Hindi naman, oh... Basta nasa lugar lang, ang taong, makakapuna nun, sa amin dalawa ni Briger, manang..." Pagbibigay ko ng opinyo ko para sarili ko. Ayaw ko basta-basta akong nilalapitan ng hindi ko kakilala kahit pa babaeng gustong makipag-fling. It just depends if my body is looking for heat. I will take a woman who I will release the heat of my body.
Ang pinagkaiba ko sa mga kaibigan ko. Hindi ko madalas ginagawa ang bagay na madalas gawin nila sa mga babae. Ang labasan ng init ng katawan. Only, when i feel horny i will get a girl. But, I'm more focused on work. My work is not easy. Lalo na kung marami ito.
"Hijo, matanong ko nga sa'yo. Nasaan ba ang mga magulang ng dalagang ito? Alam ba nila ang nanyari sa anak nila?" Bumuntong hininga ako ulit ng isang malalim at nagkibit malikat.
"Hindi ko po, alam manang... I don't know if his parents are still alive? She was the only one we saw..." Namutawi ang lungkot sa mukha ng matanda. I looked at the girl. I am currently asking my staff and investigators to find his parents. I don't even want to lead this decision. But this will help us return him to his family. If there even is?
"Nakakungkot ang nanyari sa batang ito, hijo... Napaka ganda pa naman niya, kahit medyo payat siya, ay mukhang mabait siya, hijo..." Tumaas nalang ang isang kilay ko sa matalas na pagkikilatis ni manang sa dalaga.
"Marami na po nagsabi n'yan sa kanya, na mukhang mabait s'ya. Si Briger, Manddox at Itza, nang bumisita sila dito. Pero hindi oh, basihan ang itsura, parang masabing mabait siya? manang... Hindi pa natin siya lubos na kakilala..." Pagbibigay ko ng kaunting nigatibong saad para sa dalaga.
"Mali ba ang basa namin sa kanya? Kaya mo nasabi 'yan, hijo?" Umiling ang ulo ko ng iangat niya ang mukha niya sa akin. Habang mga kamay niya ay nasa balikat ng dalaga pababa sa mga braso nito.
"No, manang... Ayaw kulang mag-spect, kayong lahat. Kung ano naman ang nababasa niyo, base lang sa mukhang niya... Labas muna ako, manang. Kayo muna bahala sa kanya?" Pagpapaalam ko. Naramdaman ko sa loob ng pants ko, nagvibrate ang phone ko. Baka may emergency?
"Alam ba ito ng parents mo, hijo?" Sa muling tanong ni manang napahinto akong buksan ang pinto ng kwarto ng dalaga.
"Tsaka ko nalang po, sasabihin sa kanila... Ayaw kung istorbuhin ang bakasyon nila sa ibang bansa, manang... Baka mag'hudyat iyon ng pagalala nila sa amin ni Briger..." Sagot ko at lumabas na ako ng kwarto ng tuluyan at sinagot ang tawag sa phone ko.
- Writer
