Chapter Seventy Three
Benjamin’s POV
Buong gabi akong gising dahil sa mga napag-usapan namin ni Samantha. Pati na din ni Rely. Parang hindi ako pinapatulog ng pag-iisip ko.
When I explained to her brother that I had to check on her tonight, na wala naman iyong ibang ibig na sabihin, parang sinusundot ang konsensya ko?
Why would I feel like that kung wala lang naman talaga ang pagcheck ko kay Celeste?
I shook my head. I am overthinking this. Totoo naman na ginagawa ko lang ang trabaho ko. But why do I feel like there is more to it than what I am making myself believe?
Napabuntong hininga ako. Hindi. Hindi ko kayang aminin iyon sa sarili ko. Because if I did, I will lose it. I will lose myself. Hindi ko kaya.
Hindi ko alam kung anong oras na akong dinalaw ng antok
