Magtatatlong araw na rin si Cassady sa kanyang munting tirahan, naroon man ang kasiyahan niya roon ay alam niyang hindi na iyon nakakabuti, hindi niya naman ito magawang pagsabihan dahil batid niyang mabigat pa rin ang problemang dinadala ng babae, ang tanging alam niya lang gawin ng mga sandaling iyon ay ibigay ang suporta at kalinga na kaya niya.
Iyon nga lang, pansin niyang wala itong masyadong talab, dahil kahit nakikita niya itong ngumingiti sa kanyang mga ginagawa ay mas madalas ay nahuhuli niya itong tulala habang lumuluha, dahilan naman para mahawa siya sa bigat ng nadarama nito.
"Cass, anong gusto mong kainin? Ipagluluto kita ng kahit anong gusto mo," bulaga niya na lang sa babae nang makitang tulala nanaman ito sa bintana.
Makulit niya pang inangat ang isang malaking piraso ng
