Chapter 28
"Siya ba ang ama?" Lyndon asked.
Nang makakuha siya ng pagkakataon kanina ay agad niya akong hinigit sa garden. Kaming dalawa lang ang tao dito.
"Oo" sagot ko at umiwas ng tingin.
"Alam ba ni Tito at Tita?" he asked again.
Umiling naman ako.
"The way I look at him. He sincerely love you. What happened?" tanong na naman niya.
I thought he's not the nosy type but why the hell he's asking this questions? I'm starting to get annoyed.
"Well, I bet mali ang nakita mo. He run away" hirap na hirap akong banggitin ang mga salitang yan sa harapan niya.
Hindi ko man lang mabanggit ang pangalan ng lalaking 'yon. I envy him. I loath him. Kung pwede lang ay makalimutan ko na siya ng tuluyan. I want to have an amnesia para makalimutan siya. Ganoon ako kagalit sa kanya. Ganoon ko siy
