Sorry iyan lang ang salitang nasabi ko kay Julio. Sorry dahil ngayon ay hindi ko pa kayang suklian ang kaniyang nararamdaman para sa akin. Sorry dahil hindi ko pa kayang sumugal. Gaya ng aking gusto, gusto ko ay first to last. Na kung sinuman ang aking iibigin ngayon ay siya na ang aking iibigin panghabambuhay. Na kung sino ang magpapatibok ng aking puso ay siya na rin ang paglalaanan ko ng aking buong puso. At ngayon ay hindi pa oras para doon.
Sa totoo lamang ay nabibilisan ako sa mga bagay. Hindi ko alam kung naging malalim na baa ng pagkakaibigan naming para sa kaniya kaya naman nakaramdam siya ng ganoon. Hindi ko alam kung kailan niya pa iyon naramdaman.
“Sorry, Julio,” ang saad ko.
“Okay lang. Huwag ka humingi ng paumanhin, naiitindihan ko,” saad niya.
Buti na lamang ay si Julio
