"Gosh, finally done."
Napabuntong-hininga ako habang dahan-dahang sumandal sa locker ko. Ramdam ko pa rin ang sakit ng talampakan ko mula sa halos walong oras na paglalakad at pagtayo. My legs feel like jelly.
Sa gilid ng paningin ko, natanaw ko si Noémie na abala sa pag-retouch sa maliit niyang salamin. She was carefully dabbing powder on her nose and fixing her baby hairs like she just came from a K-drama shoot, not a 12-hour shift.
Napanguso ako, sabay tingin sa sarili ko sa salamin ng locker.
Do I still look fresh? Or do I look like I’ve been hit by a stretcher cart?
I sighed. Hindi ko alam kung mukha pa akong tao. Haggard is an understatement.
"I’m glad tapos na ang duty natin today," reklamo ni Noémie, sabay upo sa bench. "Gusto ko na lang matulog ng isang taon."
"We still hav
