Naalimpungatan ako nang makaramdam ako ng pagkauhaw. Pagmulat ko ng mga mata ko ay medyo naging malabo pa ang paligid kaya kinusot ko muna ito para makita ko nang maayos kung nasaan ako.
Nang maging malinaw na ang paningin ko ay saka ko napagtanto na nasa loob na ako ng kwarto ko ngayon. Suot-suot ko pa rin yung pajama at sando na suot kanina, except that I no longer wearing my jacket.
Babangon na sana ako nang biglang may nagbukas ng pinto ng kwarto ko.
"Oh, you're awake!" Mabilis akong nilapitan ni Oliver and immediately checked on me. "May kailangan ka ba?"
"Anong oras na?" kuryosong tanong ko.
"Almost five pa lang ng umaga. Matulog ka muna. Masyado pang maaga," aniya.
Hindi ko na pinansin ang sinabi niya at bumangon na. Bahagya niya pa akong inalalayan.
"Thanks," I uttered
