Prologue
Its been a year . Since Covid19 start to change my life . Btw , ako nga pala si bailey . 28 female from taguih. I have 2 kids . Working as a Model in some men's magazine. Actually, bago mag pandemic life is very easy and happy for me . But when this crisis come . All of me changes , as in all..
Its been a year . Only a Year . Pero i think it was the most miserable year i had . "Bakit?" I sip a glass of beer . As always ive been doing i think months ago. But nothing changes . Everything is still in me . Pain l, hurt , it changes my life . The whole Me.
At dun naputol ang pagiisip ko ng tawagin ako ng aking bunso . "Mama," pupungas pungas na lumapit saken si jeid. "Yes baby? Its only 2am in the midnight baby, what makes you up?" Kinandong ko sa aking mga hita ang aking bunso habang inaalo sa pagkakaalimpungatan . "Mama, are you crying again?" Napatingin ito sa akin . Natigilan ako at napatitig sa aking anak . Napagisip isip ko na kahit sila ay apektado sa mga nangyare sa buhay ko this past year . "No baby, mama just want to relax . Mama will never cry again ." At isang halik sa noo para matahimik ang kaloobam ng akin anak.