Chapter Twenty-Five

4241 Words

Lorden Levesque Malupit si Mama, pero naniniwala ako palagi na alam niya ang makabubuti sa amin ni Rivero. Sinasabi niya sa amin na nakabubuti para sa amin ang lahat ng ginagawa niya... pati kung minsan na sinasaktan niya kami. Nagtitiwala ako kay Mama. Palaging alam ng mga magulang ang nakabubuti para sa mga anak niyo... iyon ang paniniwala ko. Mag-isa na lang si Mama na nag-aalaga sa amin. Sinabi niya sa amin na nabuntis lang siya ng foreigner pagkatapos ay iniwan, kami ni Rivero ang naging bunga. Kambal daw kami ni Rivero, pero hindi magkamukha, kaunti lang. "Lorden... Dalhin mo si Rivero sa kanto. May maghihintay sa inyo roon na nasa itim na van. Kuhanin mo ang ibibigay nila sa'yo at dalhin mo agad dito." Tumingin naman si Mama kay Rivero. "Sumama ka sa mga 'yon, Rivero. Magtatraba

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD